Γιατί απορούνε;
Notice: Undefined offset: 0 in /home2/thessgr/public_html/blog/wp-content/themes/snapwire-master/inc/functions/gabfire-media.php on line 20
Αυτές τις ημέρες εμφανίστηκε και μια έκθεση του World Economic Forum που έχει την κατάταξη 104 χωρών ως προς τον τομέα του Information Technology. Όπως ήταν φυσικό, για όσους εργάζονται σ’ αυτόν τον κλάδο, πέσαμε άλλες 8 θέσεις σε σχέση με την περσινή έκθεση. Οι υπόλοιποι απλά πέσανε από τα σύννεφα…Γιατί πέσαμε; Αν υπάρχει περίπτωση να επανέλθουμε; Το γιατί πέσαμε είναι φανερό. Δεν υπάρχει υποδομή σε κανένα επίπεδο. Όσοι είναι λίγο μεγαλύτεροι, θα μπορέσουν να θυμηθούν ότι με την εμφάνιση των πιο προσιτών, προς το κοινό, υπολογιστών στη δεκαετία του 80, των home Computer, το κράτος έσπευσε να επωφεληθεί και αμέσως τους επέβαλε φόρο πολυτελείας. Ήταν δηλαδή στην ίδια κατηγορία με το χαβιάρι… Το ανέκδοτο που κυκλοφορούσε τότε ήταν ότι στην Αγγλία ένας υπολογιστής είχε όσο και μια πίτσα, πράγμα που σήμαινε ή ότι ο υπολογιστής ήταν φθηνός ή ότι η πίτσα ήταν πολύ ακριβή.
Όταν καταργήθηκε ο φόρος πολυτέλειας και εμφανίστηκε ο περίφημος ΦΠΑ, και οι άνθρωποι του υπουργείου οικονομίας έσπευσαν να τοποθετήσουν τους Η/Υ στην μεγαλύτερη βαθμίδα του, αυτή του 36%. Όταν καταργήθηκε το 36% είπαν να τον βάλουν στην κατηγορία του 18% για να μην χάσουν έσοδα.
Ξεκινώντας η “επανάσταση” των υπολογιστών, άρχισαν σιγά σιγά να πετάγονται διάφορα μαγαζιά και μαγαζάκια που πουλούσαν τα αντίστοιχα είδη. Από την εποχή του 80 θυμάμαι τις μάχες τιμών που γινότανε στην Θεσσαλονίκη μεταξύ “γιγάντων” της πόλης. Δύο από τα μεγαλύτερα καταστήματα πληροφορικής, εκείνη την εποχή, δεν υπάρχουν σήμερα. Καταφέρανε όμως μέσα από την πάλη τους να ξεφτιλίσουν την έννοια της πληροφορικής. Πουλάμε φθηνά, ίσως και κάτω του κόστους προκειμένου να κλείσουμε τον αντίπαλο. Ξεβρακωνόμαστε και του δίνουμε, του πελάτη, ότι ζητάει μπας και ξανάρθει.
Όταν άρχισαν να πέφτουν οι καμπάνες από την BSA ένας από τους πρώτους που πιαστήκανε ήταν και η περίφημη Pentagon. Ένα από τα ανέκδοτα που κυκλοφορούσαν τότε για την εταιρία ήταν “μαζί με τον υπολογιστή σου δίνει και ελεύθερο χώρο στο δίσκο 200ΜΒ”… Το άλλο ανέκδοτο ήταν: “Τι είναι μελιτζανί και πουλάει; Πωλητής της Pentagon” και αυτό γιατί η εταιρία είχε καθιερώσει αυτά τα περίεργα, σε χρώμα, κουστούμια για τους πωλητές της… Έτσι λοιπόν και χωρίς να αλλάξει ιδιαίτερα η αγορά, είχε μεγαλύτερη σημασία να πουλήσει “σίδερο”, μέσω ενός εμφανίσημου πωλητή, παρά υπηρεσίες. Για τον καταναλωτή αυτό που ενδιέφερε ήταν να έχει το “σίδερο” σε καλή τιμή, άσχετα αν ήξερε τι να το κάνει.
Την ίδια εποχή οι 3 μεγάλες εταιρίες λογισμικού στην Ελλάδα, που βασικούς μεταπωλητές είχαν τους λογιστές, ήταν οι εταιρίες που πουλούσαν εφαρμογές λογιστηρίων, το ίδιο αντικείμενο έχουν και σήμερα οι 3 μεγαλύτερες εταιρίες λογισμικού της Ελλάδας 20 χρόνια μετά…
Στις αρχές της δεκαετίας του 80 η μόνη σχολή πληροφορικής, που υπήρχε ήταν αυτή των μηχανικών Η/Υ στην Πάτρα. Σήμερα, σε επίπεδο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, έχουμε σχολές σε όλα τα σημεία της Ελλάδας που βγάζουν πτυχιούχους με τίτλο όπως απόφοιτος “πολιτισμικής τεχνολογίας και επικοινωνίας” ή απόφοιτος “Τηλεπληροφορικής και Διοίκησης” ειδικότητες που θα έπρεπε να είναι θέματα μεταπτυχιακού ή διδακτορικού. Όσο για της ιδιωτικές σχολές και τα ΙΕΚ, δεν το συζητώ… Αλήθεια είδε κανένας αν χρειάζονται αυτές οι ειδικότητες και σε τι ποσότητα πτυχιούχων; Και καλά βγήκαν οι πτυχιούχοι, που δουλεύουν; Όλοι κυττάνε πως θα πιάσουν μια θέση στο δημόσιο, κυρίως σαν καθηγητές πληροφορικής. Μέσα σ’ αυτούς υπάρχουν άνθρωποι , μιλάω από προσωπική εμπειρία, που δεν έχουν ούτε καν υπολογιστή!!!
Ο ιδιωτικός τομέας είναι χειρότερος. Έχω δει αγγελία που ζητάει ΕΝΑ άτομο για να κάνει διαχείριση δικτύου, να ξέρει από τηλεπικοινωνίες και να ξέρει από διαχείριση βάσεων δεδομένων, όντας πιστοποιημένος σε όλα αυτά και τέλος να έχει και παπάκι!!! Ζητούσαν 3 αλλά θέλαν να πληρώσουν 1 με δικό του μέσο…Ακόμα και σήμερα η πληροφορική, τουλάχιστον στον ιδιωτικό τομέα, στην Θεσσαλονίκη, σταματά με την αγορά του ERP. Ο μηχανογράφος μας πρέπει να ξέρει το ERP μια και το οικονομικό τμήμα είναι άσχετο… Και να μην το ξεχάσω. Το τμήμα της πληροφορικής είναι πάντα κάτω από τον Οικονομικό Διευθυντή και ποτέ ανεξάρτητη διεύθυνση…
Τα διάφορα προγράμματα της ΕΕ που ήρθαν να ενισχύσουν αυτό τον τομέα, χρησιμοποιηθήκανε κατά κύριο λόγο για να μασήσουν λεφτά διάφοροι επιτήδειοι. Προγράμματα που αφού τελειώνανε, ο έλεγχος αλλά και η εκταμίευση, τα παρατούσανε οι διάφοροι φορείς υλοποίησης χωρίς να προσπαθούν να τα εντάξουν στην ελληνική αγορά. Δεν είναι της παρούσης να απαριθμήσω τέτοιες περιπτώσεις, αλλά όποιος θέλει παραδείγματα μπορεί να επικοινωνήσει με μένα να του τα δώσω. Στην πορεία δημιουργηθήκανε διάφοροι σύλλογοι που σαν σκοπό είχανε να προστατέψουνε την πληροφορική, δεν ξέρω από ποιούς. Έτσι λοιπόν, προσπαθούμε να κλείσουμε την έννοια πληροφορικός στην αρχή με όσους ανήκουν στην ΕΠΥ ύστερα με όσους ανήκουν στους πτυχιούχους πληροφορικούς. Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε εντυπώσεις με το να κάνουμε σύλλογο Ελλήνων χρηστών Internet!!! Καλά ρε παλληκάρια, όταν στην δεκαετία του 80 δούλευα με υπολογιστές πως μπορούσα να είμαι πτυχιούχος τμήματος πληροφορικής, που δεν υπήρχε τέτοιο τμήμα; Και καλά εγώ που χρησιμοποιώ το Internet, βγάζω το ψωμί μου και δεν ανήκω στην ένωσή σας, τι είμαι ; Καζακστανός χρήστης του Internet;;; Και προς επίρρωση των παραπάνω έρχετα το κράτος και ορίζει ότι θέσεις πληροφορικής στο Δημόσιο παίρνουν μόνο όσοι έχουν πτυχίο πληροφορικής. Και καλά ο τύπος που ξέρω στην Θεσσαλονίκη και θεωρείται κορυφαίος στο AS-400 δεν είναι πληροφορικός, γιατί έχει πτυχίο κτηνίατρου;;; Δικαιούται θέσης κτηνίατρου, χωρίς να έχει εξασκήσει το επάγγελμα αυτό ποτέ και δεν δικαιούται θέσης πληροφορικού; Πως γίνεται εγώ να διδάσκω πληροφορική σε μαθητές ΙΕΚ, σε καθηγητές πληροφορικής μέσης εκπαίδευσης και να μην θεωρούμε πληροφορικός για το κράτος, εν αντιθέσει με τους μαθητές μου;
Αν αυτοί οι λόγοι δεν σας φτάνουν, προσθέστε το μονοπώλιο του ΟΤΕ και το ότι μια ADSL σύνδεση στοιχίζει γύρω στ 50 ? τον μήνα ενώ στο Μόναχο 25? ενώ στην Ινδία μια 2 Μb γραμμή στοιχίζει 2,5 δολλάρια τον μήνα.
Πριν από ένα χρόνο στην διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ο κ. Γ. Παπανδρέου μας έταξε Internet ΚΑΠΗ, αντί να τάξει τα φάρμακά στους γέροντες, ο δε κ. Καραμανλής έταξε να δωρίσει 140.000 υπολογιστές στους φοιτητές… Και οι επόμενοι; Αν αγαπητοί μου κύριοι νοιαζόσασταν για την πληροφορική τόσο πολύ γιατί δεν τάζατε την υπαγωγή τους στο 4% του ΦΠΑ όπως και τα βιβλία; Γιατί δεν τάζατε να αναδιαθρώσετε την παιδεία, την φορολογία έτσι ώστε να ενισχύσετε αυτή την κατεύθυνση; Γιατί δεν τάζατε να πιέσετε τον ΟΤΕ να μειώσει τις απαιτήσεις; Γιατί ; Γιατί;
Πιστεύω ότι η πορεία μας είναι μη αναστρέψιμη και, αν και δεν έχω αποδείξεις, προγραμματισμένη εκ των προτέρων. Παράδειγμα, στις 11 του μηνός ξεκίνησε η CEBIT, ποιός την καλύπτει και σε τι βάθος; Το CNN χρόνια τώρα έχει 5λεπτα δελτία από μέσα από την έκθεση. Δεν μας λείπουν τα μυαλά ή η ικανότητα. Αυτό που μας λείπει είναι η βούληση. Δεν ξέρω τι έβλεπε ο κ. Παπανδρέου αλλά εγώ κοιτάζω γύρω μου και βλέπω επιστήμονες της πληροφορικής, που δεν ανήκουν σε συλλόγους που είναι ικανότατοι και που δεν έχουν αντικείμενο μια και δεν έχουν πιστοποιηση ECDL άσχετα αν είναι πιανίστες σε μπουρδέλο (όσοι ξέρουν το ανέκδοτο θα καταλάβουν).
