Διάλογος για το νερό

Δεν έχω σκοπό, προς το παρόν, να γράψω κάτι παραπάνω για την υπόθεση του νερού στην Θεσσαλονίκη. όχι γιατί δεν μ’ ενδιαφέρει, αλλά γιατί είναι πολύ σοβαρή.

Σήμερα στην Μακεδονία της Κυριακής, υπάρχει ένα ανυπόγραφο κομμάτι με τίτλο “ΕΥΑΘ Οι 7 μύθοι για την υπόθεση της εταιρείας” Είναι ανυπόγραφο γιατί το έχει γράψει ο υπουργός Μακεδονίας – Θράκης ή κάποιος άνθρωπός του, αλλά έχει και δυο παραγράφους στο τέλος που σημαίνει ότι κάποιος το επιμελήθηκε και είπε να γράψει και τις άλλες απόψεις, χωρίς όμως να επιτρέψει να απαντήσουν σε κάθε ένα από τους μύθους που καταρίπτει ο υπουργός.

Αργότερα ακολούθησε, κείμενο απάντηση από το σωματείο εργαζομένων στην ΕΥΑΘ με τίτλο “Υποψήφιος Δήμαρχος λέει ΝΑΙ στη πώληση του νερού της πόλης του…“. Από την απάντηση των εργαζομένων, το μόνο που καταλαβαίνω είναι ότι ο σημερινός υπουργός θα είναι ο υποψήφιος της ΝΔ στις δημοτικές εκλογές του 2010 γαι τον Δήμο Θεσσαλονίκης, πράγμα που εξηγεί και την μεταστροφή της Μακεδονίας, όχι ότι δεν έπρεπε να τα χώσει.

Το επίσης αστείο στην υπόθεση είναι ότι πα’ ότι το κείμενο των εργαζομένων έχει να κάνει με την θέση του κ. Καλαφάτη στην Μακεδονία και παρ’ ότι ο διαχειριστής του blog ξέρει να κάνει links, όπως φαίνεται και στο ίδιο κείεμνο, πουθενά δεν μας παραπέμπει στις αρχικές θέσεις του Υπουργού, για να καταλάβουμε και εμείς τις γίνεται.

Ωραία. Βρέθηκε η λύση. Ο καθένας θα μιλάει στο κοινό του, ώσπου να περάσει το θέλημα των υποψήφιων αγοραστών.

Ενώ εδώ μαλώνουν για το ποιός θα πάρει την ΕΥΑΘ, στον κάμπο έχουν φαινόμενα... ισπανοποίησης, για διαφορετικούς λόγους βέβαια.