Η Θεσσαλονίκη αλλιώς είναι ίδια

Αφού λοιπόν τράβηξα την προσοχή σας, επιτρέψτε μου να ξεκαθαρίσω κάτι πριν προχωρήσω στην περιγραφή του διημέρου που θέλησε να δείξει μια άλλη Θεσσαλονίκη.

Ζηλεύω τον Τούλα όσο κανέναν άλλο στην πόλη. Τον ζηλεύω για ένα και μοναδικό λόγο. Γιατί κατάφερε και έπεισε τόσους ανθρώπους να συμμετάσχουν σ’ αυτή την προσπάθεια. Κάθε τι που θα γράψω κατά του, ακόμα και σωστό να είναι, θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψη  η ζήλια που δήλωσα στην αρχή.

Μετά από αυτό μπορώ να απλώσω τις απόψεις μου που μπορεί να με κάνουν να χάσω και άλλους φίλους στην πόλη. Στο τέλος θα αναγκαστώ να φύγω μου φαίνεται.

Κατά την διάρκεια κάποιων δρώμενων το Σάββατο, με πλησίασαν τα παιδιά που κάνανε το ντοκιμαντέρ για να μου ζητήσουν την γνώμη μου στην ερώτηση του τι θα άλλαζα να γινόμουν δήμαρχος απάντησα με κοινότυπες βλακίες. Τώρα που το σκέφτομαι νομίζω ότι ξέρω τι θα άλλαζα. Τους Θεσσαλονικείς. Όλους, ανεξαιρέτως.

Η έναρξη

photo by e_vra

Η πρώτη μέρα ήταν της γυμνής ποδηλατοδρομίας, την Παρασκευή. Δεν τους πρόλαβα, πρόλαβα τους Ηρακλειδείς όμως που ακολουθήσανε αργότερα. Για μένα λοιπόν η Θεσσαλονίκη αλλιώς ήταν 2 μέρες.

Έρχεται βροχή, έρχεται μπόρα

Το πρωί του Σαββάτου ξεκίνησε με τον σχιζοφρενή κόσμο, αλλά και πόλη που ζούμε, ακριβώς μπροστά μου. Η εγκατάσταση με τους ποδηλατοστάτες της Θεσσαλονίκης αλλιώς και η προετοιμασία για την πορεία. Εκεί είχα συζήτηση με ένα φίλο, ο οποίος εξέφρασε την άποψη ότι η όλη εκδήλωση θα ήταν καλή αν γινόταν πέρυσι ή σε 5 χρόνια. Σήμερα δεν είμαστε σε θέση να διεκδικούμε ποιότητα ζωής όταν διεκδικούμε δικαίωμα στη ζωή. Δεν μπορώ να πω ότι είχε και τόσο άδικο και έχοντας αυτό στο μυαλό μου, ξεκίνησα να δω  την εγκατάσταση στο ABC.

Όμορφα, σκέφτηκα όταν την είδα. Καταξοδεύτηκε ο κ. Θωμόπουλος Μπρόβας( βλέπε σχετική διόρθωση στο σχόλιο). Τρομερή εικαστική παρέμβαση, not. Προφανώς ήθελε να καταγραφεί στο πρόγραμμα. Κατευθύνθηκα προς την εγκατάσταση της Stereosis στην Fena στα Ηλύσια. Όσο την είδατε εσείς την είδα και εγώ. Η εγκατάσταση που θα είχε μια ντάνα τηλεόρασης να παίζουν χιόνια, δεν υπήρχε. Από μια φίλη μου έμαθα ότι “Το αστικό πείραμα πέτυχε”. Την Παρασκευή το απόγευμα στήθηκε η εγκατάσταση και όταν πήγαν για μια μπύρα οι συντελεστές, χωρίς να αφήσουν τίποτα πίσω, άνθρωπο ή πινακίδα, πέρασαν κάτι γύφτοι (Θύρα 4 μάλλον) και τις μαζέψανε κάνοντας καλή μπάζα. Θεσσαλονίκη το ίδιο, αλλιώς.

photo by ZlatkoGr

Δεν πρόλαβα να περάσω από την μεταμόρφωση της ΧΑΝΘ, αν όμως συντελέστηκε με τα πράσινα και άσπρα μπαλόνια που βγάζουν σε βαφτίσια και γάμους, δεν πρέπει να ήταν και ότι καλύτερο, θα παρακαλούσα κάποιος που το είδε να πει 2 λογάκια.

Η μπόρα που πλημμύρισε την πόλη με βρήκε σε καφέ και περιμένοντας να τελειώσει, υπέθεσα ότι είχα χάσει τις συναυλίες στο Αρχαιολογικό μουσείο αλλά και άλλα κομμάτια των εκδηλώσεων.

Δεν μπορώ να καταλάβω τι σκεφτόταν ο Τούλας όταν ανακοίνωνε την διοργάνωση του Θεσσαλονίκη αλλιώς παράλληλα με το Φεστιβάλ Βιβλίου. Ας βρεθεί κάποιος που θυμάται ένα φεστιβάλ βιβλίου χωρίς καταιγίδες και καταστροφές από τον καιρό. Η Θεσσαλονίκη, από ότι φαίνεται δεν αλλάζει σ’  αυτό.

Το βράδυ πέρασα από την Βαλαωρίτου και τα γύρω στενά προκειμένου να δω τις εκδηλώσεις. Η ομάδα του Βουτσινά με τραγούδια από το broadway ήταν το λιγότερο ενδιαφέρουσα. Για να είμαι ειλικρινής, εγώ το διασκέδασα, όπως και αρκετοί από τον κόσμο γύρω.

Έφυγα προς την οδό Τύπου για να δω την δουλειά από το “ΠΕΙΡΑΜΑ“, το θυμάστε, ήταν και στο Urban Festival. Φτάνοντας διαπίστωσα γιατί η Θεσσαλονίκη μένει ίδια. Το πρώτο πράγμα που έβλεπε κάποιος ήταν την προβολή ενός εξάλεπτου φιλμ που κάνανε στην απέναντι πλευρά του δρόμου. Δεν έχω δει μεγαλύτερη τσαπατσουλιά. Ο σπιτικός προτζέκτορας δημιουργούσε μεγαλύτερη οθόνη από το πανί που είχαν στήσει, με αποτέλεσμα η ωφέλιμη επιφάνεια να βγαίνει στον τοίχο. Ο σπιτικός προτζέκτορας  δεν ήταν αρκετός, σε ότι αφορά την φωτεινότητά του, με αποτέλεσμα να μην βλέπουμε τι δείχνει. Αν ήμουν πάντως ο χορηγός, όπως φαίνεται στην αρχή του φιλμ ήταν η βότκα Ursus (η URSUS δεν ήταν χορηγός στο ΠΕΙΡΑΜΑ, βλέπε σχετικό σχόλιο) , δεν θα τους πλήρωνα και θα ζητούσα και αποζημίωση για την χάλια προβολή μου.

Πιο μέσα στο κτίριο δημιουργούσαν διάφορες κατασκευές, που ειλικρινά δεν ξέρω τι ήταν μια και κανένας δεν εξηγούσε τι γινότανε.

Κατέβηκα κάτω στο υπόγειο του ίδιου κτιρίου όπου έπεσα πάνω στο εργαστήριο όπου ετοίμαζαν χάρτινα φορέματα για το εικαστικό χάπενινγκ Papier Masque από το Δυναμό Project Space στις οδούς Τύπου, Καθολικών και Βηλαρά.

Γύρισα πίσω στην οδό Καθολικών και βρέθηκα μπροστά στο Manimal Circus, θεατρικό δρώμενο από την Ούγκα Κλάρα, βασισμένο στο έργο Ζωολογία του Μ. Ματσούρεκ. Δεν μπορώ να πω ότι τρελάθηκα αλλά δεν είμαι και το μέτρο. Τα μάζεψα και έφυγα προς την Ισαύρων.

Χρόνια είχα να νιώσω έτσι. Μια οθόνη στημένη στην μέση της Ισαύρων, καρέκλες σκηνοθέτη αραδιασμένς και ο κόσμος έβλεπε μια ταινία, στην γειτονιά όπως παλιά, με δενδρύλια σε πλαστικές σακούλες να συμπληρών το σκηνικό. Τα δενδρύλια (μη πάει ο νους σας σε τίποτα πονηρό)  ήταν από την μεσημεριανή παρέμβαση η οποία, αν είχε μόνο αυτά δεν πρέπει να ήταν κάτι σπουδαίο. Η αλήθεια είναι όμως ότι το βράδυ έδινε άλλη αίσθηση με το σινεμά.

Τίποτα άλλο;

Υπήρξαν πάρα πολλές εκδηλώσεις που δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω, αλλά έχω κάποια πληροφόρηση που την μεταφέρω με επιφύλαξη. Όποιος παρακολούθησε κάποια απ’ αυτές ας συμπληρώσει στα σχόλια.

ολοήμερο Street Party στην οδό Ρογκότη από τον Αρκτούρο για την προστασία του λύκου

Flickr photo by Arcturos 2010

Καλά πρέπει να πήγε το πάρτι του κυρ – Γιάννη,  τουλάχιστον όσο του το επέτρεψε η βροχή. Το μόνο που έμαθα είναι ότι στο μεσημέρι προτίμησε την συντροφιά του Ευθυμιάδη και του Βούγια καθώς και το φαγητό στον “Ερμή” μαζί τους.

χορευτικό δρώμενο Lindy Hop Green The Big Charleston, από τους Lindy Hop Greece με μάθημα τσάρλεστον στους περαστικούς της οδού Τσιμισκή

Αυτό αναβλήθηκε για την επόμενη μέρα, λόγω βροχής αλλά δεν έμαθα ποτέ αν τελικά έγινε.

συναυλία στην οροφή του Λευκού Πύργου από Sindos Concert Band (FB group)

Αυτό δεν έγινε ποτέ. Ο καιρός είχε τελείως διαφορετική άποψη.

μουσική παρέλαση κρουστών από τους Paranaue παντού (περιοχή Βαλαωρίτου)

Αυτό όπως έμαθα είχε τρομερή επιτυχία και ήταν καταπληκτικό

street party σε συνεργασία με τα μπαρ Παπαρούνα, Έλβις, Ladoze, Partizan

έγινε και ήταν μια χαρά οργανωμένο, το παράπονο φίλων μου ήταν ότι δεν μπορείς να έχεις street party σε συγκεκριμένο χώρο, ανεβάζοντας τον τζίρο των καταστημάτων και αυτά να διατηρούν τις ίδιες τιμές που έχουν στο κατάστημα. Οι φίλοι μου πληρώσανε 7 € το ποτό στην Παπαρούνα από όπου και πήρανε τα ποτά τους. Ξέχασα να ρωτήσω αν κόβανε αποδείξεις.

Κυριακή κοντή γιορτή

Η επόμενη μέρα ξεκίνησε, από πλευράς μου πιο επιθετικά. Καβάλησα το ποδήλατο και ξεκίνησα για την Νέα παραλία, για τα πάρκα για να βρω τις διάφορες ομάδες που από 11:00 μέχρι 15:00 θα επιδείκνυαν τις ικανότητές τους. Στο 40 πάρκο της παραλίας βρήκα έτοιμους, αλλά χωρίς να κάνουν τίποτα τους τύπους του Αικίντο. Ήταν 12:18 η ώρα.

Την ίδια ώρα στο ίδιο πάρκο η σχολή φλαμένγκο, που μόλις είχε ξυπνήσει, έστηνε το υλικό της.

Στο διπλανό πάρκο πέτυχα την σχολή με τις pilates

Το Σιάτσου

Αλλά και την σχολή Γιόγκα

Έφυγα με κατεύθυνση το πάρκο των ήχων όπου σύμφωνα με το πρόγραμμα που είχε αναρτηθεί στο site της Παράλλαξης αλλά και του Αγγελιοφόρου θα είχε συναυλία της Παιδικής Χορωδίας Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης. Μα τα χίλια ζόρια έμαθα ότι ήταν λάθος και ότι η συναυλία θα δινόταν στο πάρκο κοντά στο Μέγαρο.

Κατευθυνόμενος προς τα εκεί  έπεσα πάνω στο φεστιβάλ γκράφιτι και σκέιτμπορντ σε συνεργασία με το Zero Gravity. Έχω δει καλύτερο σκείτμπορντ στα μάρμαρα στο Ηλέκτρα Παλάς ή στο άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου, από ότι εκεί.

Για γκράφιτι, ας μη το ζητήσω.

Συνέχισα προς τον βασικό μου στόχο, την συναυλία της παιδικής χορωδίας. Πρόλαβα μόνο δυο κομμάτια, αλλά ήταν καταπληκτικά. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν γίνεται κάθε Κυριακή…

Ξεκίνησα να γυρνάω μπας και προλάβω να μπω στο Αργώ που έκανε βόλτες στο Θερμαϊκό, αλλά με πρόλαβε η βροχή και βρήκα κατάλυμα στις ομπρέλες των οργανώσεων Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Έλιξ και Κέντρο Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης Europe Direct (Αμερικανική Γεωργική Σχολή) στην αυλή του Makedonia Palace, όπου κάνανε ενημερώσεις στο κοινό. Αλήθεια γιατί στο Μακεδονία Παλλας, το πρώτο παράνομο κτίριο στην Νέα παραλία;

Αφού κόπασε η βροχή κινήθηκα προς το κέντρο και ακριβώς απέναντι από το Α’ Γυμνάσιο, έπεσα στην συμμετοχή του Δήμου στην Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος. Εντάξει Δήμαρχε, είπαμε ότι ψάχνεις 34 εκ. αλλά όχι και έτσι.

Η επόμενη εκδήλωση που προλάβαινα, σύμφωνα με το πρόγραμμα που είχα στα χέρια μου ήταν το Χορός και οικολογία, χορευτικό δρώμενο της Σχολής Χορού Βίκυς Σιάνου στο πλακόστρωτο της παλιάς παραλίας στο ύψος του Θερμαϊκού.

Τα κορίτσια και καλά ήταν και μια χαρά το χάρηκα το δρώμενο.

Την οικολογία δεν μπόρεσα να δω όπως και τον λόγο που έγινε μπροστά στο Θερμαϊκό. Έπρεπε να γίνει σε μπαρ;

Η επόμενη εκδήλωση, όπως έλεγε το πρόγραμμα ήταν Αριστοτέλους Beach από τη Sfina – μετατροπή της παλιάς παραλίας σε πλαζ. Σαν μαλάκας περίμενα στην Αριστοτέλους. Που ήταν η εκδήλωση; Στον λευκό Πύργο

Πήγα κατά τις 15:30 για να ανακαλύψω ότι τότε μαζεύονταν οι της Σφήνας. προφανώς οι περισσότεροι ήταν σε κανονικές παραλίες.  Η απορία μου δεν λύθηκε βέβαια, στο πως είναι η Θεσσαλονίκη αλλιώς με το να στήνεις τσαντήρι στον Λευκό Πύργο, αλλά δεν περιμένω να λυθεί.

Τράβηξα μερικές φωτογραφίες, πήγα σπίτι για ένα μπανάκι με σκοπό να πάω στις 17:00 να παρακολουθήσω την συναυλία των Prefabricated Quartet πάνω σε πλοίο στο ύψος της Πλατείας Αριστοτέλους. Ως συνήθως έφτασα την ώρα που έφευγε το πλοίο, στις 17:30.

H Αγίου Μηνά


Το σχέδιο, που το ακολούθησα αυτή τη φορά, ήταν να πάω σ΄αυτό που είχε ετοιμάσει η Βιβιάννα  Μεταλληνού στην οδό Αγ. Μηνά. Ήταν ότι καλύτερο είδα τις 2 μέρες. Είχε αρχή, μέση και τέλος. Μια ιδέα στηριγμένη στην ιστορία της πόλης, στην αρχιτεκτονική της περιοχής και στην μουσική.

Ξεκινώντας από την Βενιζέλου με Αγ. Μηνά, έπαιρνες το καλαίσθητο πρόγραμμά σου και το μπουκαλάκι με το νερό και ακολουθούσες την Βιβιάνα στην ξενάγηση. Έμπαινες στο Εβραϊκό Μουσείο της πόλης που ειδικά για την περίσταση ήταν ανοιχτό, κανονικά κλείνει την Κυριακή στις 2.

Περνούσες στην στοά του Αγ. Μηνά όπου άκουγες την Φιλαρμονική του Δήμου Αμπελοκήπων και συνέχιζες στην Αγ, Μηνά μετά την Ι. Δραγούμη

Τρία κτίσματα ανοιχτά, με ιστορία αλλά και με μουσική μέσα τους. Ένα τρίο jazz,

8 σαξόφωνα,

ένα συγκρότημα ηλεκτρονικής μουσικής σε χώρο με έκθεση φωτογραφίας των κτιρίων αλλά και προβολή.

Οργανωμένο άψογα και με μεράκι ήταν ότι καλύτερο είχε να δείξει η Θεσσαλονίκη αλλιώς. Μόνο γι’ αυτό άξιζε όλη η φασαρία.

Πέρασα για ένα καφέ με φίλους όταν έπιασε πάλι η μπόρα και θεώρησα ότι η συναυλία των 8 που ήθελα να πάω δεν θα γινόταν. Λάθος θεώρηση. Η συναυλία της Συμφωνικής Ορχήστρας Πολιτιστικού Οργανισμού  του Δήμου Καλαμαριάς από τα μπαλκόνια του Electra Palace έγινε κανονικά. Εγώ δεν πήγα.

Τι έμεινε; Η Εμπράρ

Η ΕΜΠΡΑΡ by night

Ένας δρόμος χαμένος μέσα στα στενάσοκάκια στα άνω λαδάδικα και πριν την Δωδεκανήσου, η Εμπράρ δεν αποτελεί και την ατραξιόν της πόλης. Εκεί επέλεξε η Παράλλαξη να κλείσει τις εκδηλώσεις.

Προβολές πάνω σε κτήρια από το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης με φωτογραφίες από την ιστορία της πόλης, πολύ καλύτερες από αυτές του Πειράματος,

συνδυάζονταν με τα παλιά φωτιστικά των Before Light στον στενό δρόμο

που κατέληγε σε μια αυτοσχέδια σκηνή

Οι τεχνικοί εκείνη την ώρα στήνανε τα φώτα και τις μικροφωνικές προκειμένου να ξεκινήσει η παράσταση της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης.

Ο Τούλας ευχαρίστησε τον κόσμο

και έδωσε την σκηνή στην Πειραματική για το θεατρικό event

‘’Σκοτεινές ιστορίες μιας φωτεινής πόλης’’

Η ιστορία του Δράκου του Σειχ Σου

παιχνίδια με φώτα και σκιές

Δεν έκατσα να δω τις συναυλίες των Sleepin Pillow και των Motel Selenik, και flamenco performance από το Flamenco Studio “Pelizco” , προτίμησα να πιω μια μπύρα με φίλους και αργότερα κατευθύνθηκα στην πλατεία Ελευθερίας όπου θα γινόταν το κλείσιμο των δρώμενων, όπως είχε πει και ο Τούλας πριν.

Για ακόμη μια φορά είδαμε την Θεσσαλονίκη ίδια, μια και τελευταία στιγμή αλλάξανε και μας ενημερώσανε ότι το φινάλε θα γινότανε στην παραλία στο ύψος της Κομνηνών.

Γύρω στα 200 άτομα κλείσαμε τις εκδηλώσεις με χαμόγελο. Λίγοι από μας ξέρανε ότι ο κόσμος αυτός δεν θα αλλάξει ποτέ.

Summary Conclusion

Δεν θα σταθώ στις επιλογές των ξενοδοχείων μια και υποστηρικτής ήταν ο πρόεδρος του ΣΕΤΕ στην Β. Ελλάδα. Δεν θα σταθώ στα event που γίνανε στα διάφορα μπαρ και φαγάδικα της πόλης, που συνήθως ενισχύουν τα free press με διαφημίσεις. Θα αντιπαρέλθω τις χορηγίες του ΟΠΑΠ, ΔΕΘ και ΕΥΑΘ αλλά και την υποστήριξη του κ. Ευθυμιάδη. Αυτά αν αισθάνεται ότι πρέπει να τα δικαιολογήσει σε κάποιον ο κ.  Τούλας ας το κάνει. Εγώ δεν νομίζω ότι χρειάζεται. Κερδοσκοπικό περιοδικό είναι η Παράλλαξη και είναι θεμιτό γι’ αυτήν

Θα σταθώ στην όλη λογική αλλά και στην υλοποίηση αυτών των event, με εξαίρεση αυτού της Αγ. Μηνά.

Τι κάνει την Θεσσαλονίκη αλλιώς; Δέκα συναυλίες σε  γηροκομεία, πλατείες, ξεχασμένους δρόμους; Μια θεατρική παράσταση στον δρόμο του 2ου μεγαλύτερου θεατρικού οργανισμού στην πόλη; Η παιδική χορωδία που θα μπορούσε να κάνει συναυλίες κάθε Κυριακή, αν οι “φίλοι της μουσικής” κάνανε κάτι χωρίς να περιμένουν επιχορηγήσεις, για την πόλη;

Οι διάφορες ομάδες που βγήκανε στα πάρκα να διαφημίσουν την δουλειά που κάνουν συνήθως επί χρήμασι; Ποιος τους εμποδίζει όλους αυτούς να βγούνε και να κάνουνε τα ίδια ανεξάρτητα, τζάμπα, κάθε Κυριακή του χρόνου;

Του χρόνου τι θα γίνει; Θα περιμένουμε τα 20χρονα κάποιου άλλου, ή η Παράλλαξη θα κάνει το ίδιο για τα 21 χρόνια; Πως διατηρούμε μια συνέχεια σε όλα όσα δείχνουμε ότι μπορούμε να κάνουμε; Ως πότε θα κάνουμε ξεχωριστές αστικές γιορτές; Τι μας χωρίζει σ’ αυτή την γαμημένη πόλη; Που είναι άλλες ομάδες που δεν δημιουργούν πολιτιστικά, αλλά αλλιώς;

Που ήταν οι άλλοι Θεσσαλονικείς; Που υπήρχαν παραπάνω από 200-250 θεατές, εκτός από το πάρτι;

Ήταν πολύ καλό, ακόμα και με τα τόσα λάθη και με τόσα θολά σημεία, για να είναι ακόμη μια χαμένη ευκαιρία. Το είδαμε με την Μπιενάλε του 86,  καθώς και με άλλες προσπάθειες άλλων ομάδων. Ποιος θα το επαναλάβει καλύτερο και με σχέδιο του χρόνου; Ο καινούργιος δήμαρχος; Ο επόμενος Τούλας; Εγώ; Κανένας; Τελικά πόσο μας νοιάζει αν ξαναγίνει, όταν δεν μας ένοιαξε καν αν έγινε;

Η εκδήλωση ήταν επιτυχημένη για τον εορτασμό των 20 χρόνων της Παράλλαξης, δεν ήταν όμως επιτυχημένη για την Θεσσαλονίκη αλλιώς. Ποια είναι η Θεσσαλονίκη αλλιώς; Η Θεσσαλονίκη πολιτιστικά αλλιώς; Αυτό που λείπει στην πόλη είναι η δημιουργία στα θεάματα; Ποιοι ήταν οι εναλλακτικοί δημιουργοί που πήραν μέρος, αυτοί που δεν είναι γνωστοί στον τομέα τους στην πόλη; Ποιοι από αυτούς εμποδιστήκανε ποτέ να προσφέρουν, τζάμπα τις υπηρεσίες τους τα Σαββατοκύριακα σε δημόσιους χώρους; Ποιος εμπόδισε ποτέ την παιδική χορωδία του μεγάρου να βγει και να τραγουδήσει τζάμπα στου πολίτες της πόλης;

Ποιος εμπόδισε ποτέ κάποιον να κάνει street party στην πόλη; Έχετε δει ποτέ το street parade; Που ήταν οι δημιουργικές ομάδες που ασχολούνται με άλλα πράγματα εκτός του πολιτισμού; Που ήταν οι διάφορες τεχνολογικές ομάδες; Που ήταν οι συνάνθρωποι μας με ειδικές ανάγκες; Που ήταν η Νεάπολη, η Σταυρούπολη, η Μενεμένη; Γιατί δεν υπήρχε πουθενά ενημέρωση για τους ξένους που ζουν στην πόλη μας; Σε πόσες γλώσσες και που είχε αναρτηθεί το πρόγραμμα; Αν ερχόμουν την Παρασκευή από την Γερμανία στην Θεσσαλονίκη και μιλούσα μόνο γερμανικά, από που θα ήξερα τι γινόταν;

Αν αποφασίσουμε ότι ήταν ένα tribute στα 20 χρόνια της Παράλλαξης, τότε ναι, συμμετείχαν όλοι αυτοί που έπρεπε και που ήξερε το περιοδικό και όλο μαζί το εγχείρημα, ο εορτασμός των 20 χρόνων, ήταν απόλυτα πετυχημένος. Αν θελήσουμε να το ανάγουμε σε αστικό πείραμα και να πούμε ότι πέτυχε, τότε θα διαφωνήσω. Δώστε μου νούμερα σε σχέση με το 1,5 εκ. κατοίκους. Δώστε μου νούμερα σε σχέση με τις πληθυσμιακές ομάδες της πόλης.

Τι σημαίνει αυτό; Δεν πρέπει να προσπαθούμε; Σαφώς και πρέπει να προσπαθούμε, αλλά πιο οργανωμένα με συνέπεια και συνέχεια σε βάθος χρόνου. Αν θέλετε την άποψή μου απαλλαγμένη από δεύτερες σκέψεις, σας λέω ανεπιφύλακτα ότι ήταν ίσως ένα από τα καλύτερα πράγματα που έχω ζήσει εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια, με όλα τα στραβά του. Αυτό όμως είναι η πρώτη σκέψη και δήλωση. Τίποτα όμως δεν μπορεί να σταματήσει εκεί, η όποια κριτική γίνεται δεν έχει σαν στόχο να υποβαθμίσει την αξία του γεγονότος αλλά να δηλώσει την ανάγκη να δούμε πραγματικά αλλιώς την πόλη σε μόνιμη βάση.

Για όσους βιάστηκαν να το χαρακτηρίσουν επιτυχημένο αστικό πείραμα έχω να τους δώσω απλά ένα βίντεο

Πότε θα καταλάβουμε ότι αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι η Θεσσαλονίκη αλλιώς, αλλά οι Θεσσαλονικείς αλλιώς;

Photo Credits :  ZlatkoGR, Arcturos 2010, e_vra,

42 Responses to Η Θεσσαλονίκη αλλιώς είναι ίδια

  1. Συνήθως οι νεκροθάφτες έρχονται μετά. Την επόμενη φορά κάνε ΕΣΥ κάτι. Αυτό ήταν και όλο το νόημα του project. Ασπασμούς…

  2. ή διαβάζεις πολύ γρήγορα ή γράφεις αυτό που έχεις να πεις από την αρχή. Απάντηση πάντως δεν δίνεις.
    Σε ασπάζομαι επίσης

  3. ιαγουάρος

    Στα περισσότερα δε συμφωνώ μαζί σου, αν και ούτε θεωρώ πως η Θεσσαλονίκη ήταν ιδιαίτερα αλλιώς αυτές τις μέρες.

    Συμφωνώ για τον Τούλα και την κοσμάρα του. Μα είναι δυνατόν κάτοικος (και υποστηρικτής υποτίθεται) της Θεσσαλονίκης τόσα χρόνια να μην πάρει υπόψη του το αξίωμα φεστιβάλ βιβλίου = βροχή ;

    Είμαι σίγουρος πως αν δεν έβρεχε θα είχε περισσότερο κόσμο παντού. Όμως και στο κάμπινγκ στο λευκό πύργο είχε πολύ κόσμο, και μάλιστα απτόητο απ’ τις βροχές. Το θετικό ήταν πως ο κόσμος γενικά -ανεξάρτητα το στυλ του και την ιδεολογία του- αντέδρασε θετικά σε γενικές γραμμές.

    Το χειρότερο για μένα ήταν η επιλογή της Βαλαωρίτου ως κέντρο των δρώμενων. Η Βαλαωρίτου εκπροσωπεί τη Θεσσαλονίκη της μιζέριας, όχι τη Θεσσαλονίκη αλλιώς.

    Αλλά δεν περίμενα καλύτερα από έναν μη Θεσσαλονικιό που πουλάει το εξώφυλλο του περιοδικού του 2 στους 3 μήνες στη fena fresh.

  4. ιαγουάρος

    Στα περισσότερα δε συμφωνώ μαζί σου, αν και ούτε θεωρώ πως η Θεσσαλονίκη ήταν ιδιαίτερα αλλιώς αυτές τις μέρες.

    Συμφωνώ για τον Τούλα και την κοσμάρα του. Μα είναι δυνατόν κάτοικος (και υποστηρικτής υποτίθεται) της Θεσσαλονίκης τόσα χρόνια να μην πάρει υπόψη του

    το αξίωμα φεστιβάλ βιβλίου = βροχή ;

    Είμαι σίγουρος πως αν δεν έβρεχε θα είχε περισσότερο κόσμο παντού. Όμως και στο κάμπινγκ στο λευκό πύργο είχε πολύ κόσμο, και μάλιστα απτόητο απ’ τις

    βροχές.

    Το χειρότερο για μένα ήταν η επιλογή της Βαλαωρίτου ως κέντρο των δρώμενων. Η Βαλαωρίτου εκπροσωπεί τη Θεσσαλονίκη της μιζέριας, όχι τη Θεσσαλονίκη

    αλλιώς.

    Αλλά δεν περίμενα καλύτερα από έναν μη Θεσσαλονικιό που πουλάει το εξώφυλλο του περιοδικού του 2 στους 3 μήνες στη fena fresh.

    (ΥΓ. το προηγούμενο κόμεντ δεν έπιασε;)

  5. Δεν πρόκειται να μπω σε λεκτική διαμάχη μαζί σου εκτός και αν υπάρχει κάτι που πραγματικά δώσει νόημα σε μια ατέρμονη συζήτηση. Στα αστικά κέντρα δεν υπάρχει απάντηση τόσο εύληπτη όσο θα υπήρχε στη ζούγκλα του Αμαζονίου που οι κανόνες είναι απείρως απλούστεροι.

    Ο καθένας όπως το αντιλαμβάνεται διαλέγει μια πλευρά. Αλλοι διαλέγουν την πλευρά της απαξίωσης και άλλοι της συμμετοχής. Αυτή η επιλογή δεν έχει να κάνει με την πόλη (που στα πόδια της στάζει όλη η ξυνίλα, γηπεδίλα, ποδαρίλα και διάφορα άλλα σε ίλα) αλλά με εμάς. Με εσένα και εμένα.

    “Αν ερχόμουν την Παρασκευή από την Γερμανία στην Θεσσαλονίκη και μιλούσα μόνο γερμανικά, από που θα ήξερα τι γινόταν;” ΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ από όσο ξέρω είναι η Επίσημη διεθνής γλώσσα.

    Γουελ εγώ δεν είμαι επαφή “τρίτου τύπου” για συμφωνωδιαφωνώ”. Ουτε απαντήσεις έχω σε αόρατες ερωτήσεις. Αν έχεις να ρωτήσεις κάτι go ahead babe!

  6. Μαζί τα είπαμε. Ξέρεις που στέκομαι σε τέτοιες προσπάθειες, ξέρεις πως θα χαιρόμουν να συμμετέχω σαν bookcrossing (αν δεν ήταν τόσο κοντά στο συνέδριο) και πως θα το κάνω όταν ξαναγίνει.

    Τη Θεσσαλονίκη δεν την κάνει αλλιώς ένα φεστιβάλ 2 ημερών, όμως ένα φεστιβάλ 2 ημερών μπορεί να είναι ένα μικρό βηματάκι, αν βοηθηθεί κι από άλλα, σε μια Θεσσαλονίκη αλλιώς.

  7. @ιαγουάρος
    Όταν κάνεις για πρώτη φορά σχόλιο το κρατάει για Moderation. Από εκεί και μετά μόνο όταν έχεις από 2 link και πάνω. Αν δεν σε ενοχελί θα σβήσω το 2ο μι ακαι είναι επανάληψη του πρώτου.

    @Dark Angel
    Μου θυμίζεις ένα κοινό φίλο που τα παίρνει όλα προσωπικά. Νομίζω όμως πως δεν λέω κάτι διαφορετικό από σένα. Όλα καταλήγουν σε σένα και σε μένα, στον καθένα μας. Αυτό ρωτάω, επιτεύχθει;
    Όλες οι ερωτήσεις είναι μέσα στο κείμενο, δεν έχω καμία άλλη

    @ZlatkoGr
    Όντως τα είπαμε, εγώ απλά αναρωτιέμαι αν ήταν ένα βηματάκι ή αν παραμείνει το μετέωρο βήμα του πελαργού.

  8. Από τη στιγμή που η συμμετοχή μου ήταν φαρδειά πλατειά από την πρώτη στιγμή σε αυτό το υπέροχο project θα έχω πάντα ένα σταθερό αντίλογο σε όλα αυτά που υπερασπίζεσαι -εξ αποστάσεως εσύ. Προσωπικά παίρνω πράγματα που αφορούν την προσωπική μου ζωή. Στα συλλογικά είμαι μέρος μιας ομάδας που έκανε κάτι. ΕΚΑΝΕ ΚΑΤΙ και δεν κράτησε παθητική στάση. Αν έχει κάποιος άλλος να ΚΑΝΕΙ κάτι καλύτερο ας το κάνει επιτέλους! Αρκετά πια με τον παραγοντισμό και τις γηπεδικές κριτικές. Κάνε κάτι εσύ, να κάνω εγώ, να κάνουν όλοι και μετά να κρίνουμε ο ένας τις πράξεις του άλλου. Στο facebook δεν βρέχει από ότι είδες…

  9. Το ακούσαμε κι αυτό, “η Βαλαωρίτου εκπροσωπεί την Θεσσαλονίκη της μιζέριας”. Έχω μερικές εξηγήσεις για αυτό.

    α. Είσαι 100 χρονών.

    β. Δεν είσαι από Θεσσαλονίκη

    γ. Ήθελες να γίνει στο Πανόραμα γιατί εκεί είναι η “καλή Θεσσαλονίκη”, με χορηγό το Anatolia.

    Just kidding, χωρίς παρεξήγηση!

    @Argos,

    αν και κάποιος απρόσεκτος μπορεί να παρεξηγήσει το άρθρο σου, ουσιαστικά αυτό που λες είναι πως θα ήθελες αυτό να γίνεται κάθε μέρα και καλύτερα από ότι έγινε το προηγούμενο ΣΚ και θα ήθελες να είσαι περήφανος για αυτό και την Πόλη σου. Να σταματήσει αυτή η καραμέλα επιτέλους με τα Αμστερντάνια, τα Παρίσια και τα Βερολίνα.

    Μαζί σου σε αυτό, αλλά πραγματικά εκφράζεις επίσης και μια απαξίωση. Ίσως χωρίς να το θέλεις. Μια απαξίωση που δεν αξίζει πραγματικά σε κανέναν που συμμετείχε σε ένα τέτοιο event.

    Προσωπικά, δεν έχω ξαναδεί τη Θεσσαλονίκη όπως το προηγούμενο Σάββατο και γούσταρα πάρα πολύ την όλη φάση. Μου θύμισε άλλες πόλεις κι άλλες κουλτούρες. Δεν ενδιαφέρομαι για το πόσα άτομα ήταν εκεί μαζί μου.
    Και μόνο που περπατώντας τυχαία, είδα τον “Οδοντίατρο” με τα κορίτσια του και λίγο αργότερα πίνοντας την μπύρα μου, έσκασε μια τρελή παρέλαση που παραλίγο να με πατήσει, μου φτάνει για να πω ότι ήταν ένα από τα καλύτερα σκηνικά που έχω δει στην πόλη.

    Συγχαρητήρια στα παιδιά και ελπίζω να συνεχιστεί, κι εγώ σαν τον @argos, με καλύτερη οργάνωση και πιο δυνατή και multilingual φωνή.

  10. Iαγουάρε είστε μπαγιάτης;

  11. @Dark
    Συγχαρητήρια που συμμετείχες ενεργά σε κάτι. Μέχρι τώρα τι σε εμπόδιζε να το κάνεις; Αύριο τι σε εμποδίζει να το ξανακάνεις;
    Γιατί η Θεσσαλονίκη ήταν αλλιώς με αυτό που έκανες;

    @klou
    Είσαι ο μόνος που κατάλαβες ένα μεγάλο μέρος αυτού που θέλω να πω. Οι ερωτήσεις που απευθύνω στον Dark, ακριβώς πιο πάνω συμπληρώνουν την όλη σκέψη μου.

  12. @Dark : Καταλαβαίνω την ανησυχία σου για το αν ο Argos κάνει κάτι σε όλη αυτή την ιστορία, εκτός από το να ρωτάει και να ξαναρωτάει τα ίδια και τα ίδια. Το πιο πάνω άρθρο όμως είναι κατα τη γνώμη μου αυτό που κάνει ο Άργος συμμετέχοντας σε αυτήν την πόλη. Καταγράφει και δεν κωλώνει και ιδιαιτέρως να πεί την άποψή του. Γεγονός που δεν μπορώ να το πώ (δεν αναφέρομαι σε σένα ή σε μένα) για πολλούς συμπολίτες μας. Το σημαντικό που κρατάω είναι η καταγραφή. Αν θέλει κάποιος να δεί τι κινείται στην πόλη …υπογείως τα τελευταία χρόνια τα άρθρα του Argos είναι μια καλή αρχή. Και μην ξεχνάτε οτι με τις απόψεις του διαφωνώ πλήρως πολλές φορές.

    @Argos: thanks για το άρθρο μιας και το εκ Νέας Ζηλανδίας προερχόμενο Jet Lag με έριξε στα βάραθρα του ύπνου και δεν είχα τη δυνατότητα να τα δώ όλα αυτά.

    Όσο για τις ερωτήσεις σου: Τίποτε δεν κάνουμε. Έχω πειστεί οτι μας χρειάζεται Shock therapy για να αναδυθεί το πιο πάνω σε καθημερινή βάση.
    Τα σέβη μου

  13. Argos δεν σε καταλαβαίνω πια. Τι προτιμάς τον Μητσιά στην πλατεία Αριστοτέλους; Ενα free press ξεσήκωσε μια ολόκληρη πόλη, τόλμησε, δημιούργησε και είχε μια πρωτοφανή συμμετοχή από εθελοντές και δημιουργικές ομάδες. Από την εξαιρετική έκθεση στο Λιμάνι με τα ανακυκλώσιμα υλικά μέχρι τα δρώμενα στην Καμάρα για δυο μέρες η Θεσσαλονίκη ήταν αλλιώς και αν κάτι σε εμπόδισε να το δεις δεν μπορώ να κάνω κάτι για αυτό.

    Ως γνωστόν δεν υπάρχει κάτι να με εμποδίσει ούτε πρόκειται να υπάρξει. Απλά συμμετέχω σε γεγονότα όταν τα διοργανώνουν άνθρωποι που εκτιμώ. Ο Τούλας είναι ένας από αυτούς. Και αν κάνεις κάτι εσύ όπως το φαντάζεσαι με τις τεχνολογικές ομάδες κτλ μαζί σου θα είμαι. Αλλιώς αυτό το κείμενο θα είναι μια στείρα καταγραφή πασπαλισμένη με μια ανεξήγητη απαξίωση.

    Τα φιλιά μου όπως πάντα…

  14. Μόλις τώρα μου απάντησες σε όλες τις ερωτήσεις. Δεν κατηγόρησα ούτε μια στιγμή την προσπάθεια. Το στιγμιαίο της κατηγόρησα, καθώς και κάποιες ερασιτεχνικές έως απαράδεκτες. Αυτό όμως έχει να κάνει με την ομάδα που ήταν υπεύθυνη και όχι με την ιδέα.
    Λες “Ως γνωστόν δεν υπάρχει κάτι να με εμποδίσει ούτε πρόκειται να υπάρξει. Απλά συμμετέχω σε γεγονότα όταν τα διοργανώνουν άνθρωποι που εκτιμώ. Ο Τούλας είναι ένας από αυτούς.” Άρα λοιπόν οι άνθρωποι κάνουν την διαφορά, όχι η πόλη. Δεν αλλάξατε την πόλη, απλά μαζευτήκατε επειδή εκτιμάτε, και καλώς εκτιμάτε, έναν άνθρωπο και κάνατε αυτό που κανένας δεν σας εμπόδισε ποτέ να κάνετε. Αυτό δεν λέγετε η Θεσσαλονίκη αλλιώς, αλλά οι Θεσσαλονικείς αλλιώς.
    Δεν θεωρώ ότι θα πρέπει να κάν ωεγώ ή οποιοσδήποτε, με τεχνολογικές ή άλλες ομάδες κάτι ξεχωριστό. Θεωρώ ότι θα πρέπει όλοι από κοινού αλλά και από την πλευρά που γνωρίζει ο καθένας καλύτερα να κάνουμε κάθε μέρα αυτά που ξέρουμε. Η Θεσσαλονίκη θα είναι αλλιώς αν κάθε μέρα εμείς είμαστε αλλιώς. Δεν αντιτίθεμαι στην προσπάθεια, αλλά στην αποσπασματικότητά της.
    Ο Μητσιάς είναι πολύ καλός ακόμα και στην Αριστοτέλους, αλλά όπως ξέρεις δεν μου λείπει αυτό.

    Φιλιά

  15. Θα συμφωνήσω με τον Argos σε αυτό το άρθρο.
    Δεν άλλαξε η πόλη αλλάξανε οι Θεσσαλονικείς.
    Και αυτοί που συμμετείχαν και αυτοί που κατεβήκαμε να παρακολουθήσουμε.
    Έστω και για λίγο διώξαμε την μιζέρια αυτής της πόλης που έχει εμποτίσει τα πάντα. Αυτή την απίστευτη μιζέρια που την αισθάνομαι στο πετσί μου
    κάθε φορά που περπατάω τους δρόμους αυτής της πόλης.
    Έστω και για λίγο, για λίγους και σε λίγα σημεία αυτή η μιζέρια είχε φύγει.
    Και αν αυτό γίνεται πιο συχνά, ίσως συμμετέχουν περισσότεροι, ίσως γίνει καθημερινότητα και ίσως αυτή η μιζέρια φύγει για πάντα.

    Φιλιά

  16. blaxopoula-tou-kerata

    Για να καταλάβεις πόσο βλακεία κουβαλάς, ξόδεψες δύο ώρες να γράψεις το post άλλα μηδέν ώρες για να ασχοληθείς με την πόλη σου.

    Είσαι απ’τους ελάχιστους που ακόμη και όταν θα πάνε να ζήσουν σε μια πολιτισμένη χώρα θα είναι από τους ελάχιστους «πολίτες του καναπέ».

    Σάπισε λοιπόν στον καναπέ σου, παρακολούθησε λίγο τηλεόραση, διάβασε λίγο γραμματική στην τουαλέτα και βγάλε το σκασμό.-

  17. @blaxopoula-tou-kerata
    Ευχαριστώ για το σχόλιό σου και την σε βάθος ανάλυση του τι είμαι και τι κάνω. Ακόμη μια απόδειξη ότι η πόλη άλλαξε.
    Αλήθεια το Nick σου έχει ρατσιστικό χαρακτήρα;

  18. @argos

    “Άρα λοιπόν οι άνθρωποι κάνουν την διαφορά, όχι η πόλη. Δεν αλλάξατε την πόλη, απλά μαζευτήκατε επειδή εκτιμάτε, και καλώς εκτιμάτε, έναν άνθρωπο και κάνατε αυτό που κανένας δεν σας εμπόδισε ποτέ να κάνετε.”

    Εγώ μίλησα για μένα και πως το αντιλαμβάνομαι εγώ. Ούτε “μαζευτήκαμε” ούτε “κάναμε” έτσι πως το θέτεις. Το συμπέρασμά σου είναι σε λανθασμένη βάση. Δεν “είμαστε” οι “άλλοι”.

    Η μιζέρια θα φύγει μόνο κάνοντας πράγματα και αποφεύγοντας τις κριτικές επί κριτικών. Ναι φυσικά αρκετά events είχαν ερασιτεχνικό άρωμα. Ε και; Τα παιδιά παρουσίασαν κάτι δωρεάν για το κοινό. Με τέτοια ποστ το μόνο που καταφέρνουμε argos είναι να αποθαρύνουμε όσους όλους θέλουν να κάνουν κάτι και ο σκοπός είναι να ενθαρρύνουμε.

    Αντί λοιπόν να ρίχνεις στην πυρά και να απαξιώνεις (ειδικά με το βιντεο από το pulp fiction) πρέπει να αρχίσεις να χαίρεσαι όταν ένα ΣΚ με τόσο αντίξοες συνθήκες η πόλη ΜΑΖΙ με τους ανθρώπους της ήταν “αλλιώς” και το παράδοξο είναι ότι και εσύ εκείνη τη μέρα συμμετείχες με τον τρόπο σου. Ησουν ένα κομμάτι του project.

    Σήμερα που είναι Πέμπτη και δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα και είμαστε πνιγμένοι στο καυσαέριο και τα γκρίζα τοπία είναι καλύτερα; Οχι βέβαια.
    Κάθε μέρα πρέπει να γίνονται τέτοια project. Φυσικά και γίνονται λάθη. Φυσικά υπάρχουν και ελλείψεις. Και λοιπόν; Tέτοιες κινήσεις πρέπει να ενθαρρύνονται και να προβάλλονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και όχι να θάβονται κάτω από χιλιάδες αρνητικές λέξεις. Με τέτοια λογική δεν θα γίνεται ποτέ τίποτα και θα βουλιάζουμε ακόμη περισσότερο στην παρακμή και τη μιζέρια και τα μόνα event που θα έχουμε σε αυτή την πόλη θα είναι τα κορίτσια που μοιράζουν τσίχλες και τσιγάρα πολυεθνικών.

    Venceremos

  19. γκρινια και μιζερια.

  20. θεσσαλονίκη allios fun park

  21. Νομίζω πως αυτό που θέλει να πει ο ποιητής με την ανάρτησή του είναι ξεκάθαρο. Αν για μερικούς δεν ήταν ευθύς εξαρχής, έχει ήδη ξεκαθαριστεί από κάποιους σχολιαστές εδώ και αρκετά σχόλια. Ωστόσο η συνέχιση της διαμάχης και -πολύ περισσότερο- η οξύτητα κάποιων -ευτυχώς λίγων- επιθέσεων με βάζει σε σκέψεις. Είναι η κριτική της αρθρογράφου που ενοχλεί ή κάτι άλλο;

  22. Typo: τελευταία λέξη της προτελευταίας αράδας: όχι “της” αλλά “του” αρθρογράφου.

  23. “Οι τεχνολογικές μας ομάδες” ήταν στην ομιλία του Richard M. Stallman.

    Στην μεγαλύτερη, ανεξάρτητη και πιο επιτυχημένη εκδήλωση των τελευταίων ετών στη Θεσσαλονίκη για τη Πληροφορική και το (Ελεύθερο) Λογισμικό. Με την γιγαντιαία υποστήριξη του Noesis και ένα μικρό χορηγό της τελευταίας στιγμής.

    Γιατί ψάχνεις μια άλλη Θεσσαλονίκη ή εκδηλώσεις για μια άλλη Θεσσαλονίκη “με το στανιό”;

    Υπάρχουν και άνθρωποι που πιστεύουν πραγματικά σε αυτό που κάνουν, προχωράνε μεθοδικά, σιωπηλά, σχεδόν ταπεινά. Αυτοί που προσπαθούν με το “στανιό” όπως βλέπεις και εσύ στο 90% της προσπάθειας αποτυγχάνουν και μόνο ένα 10% είναι ποιοτικό.

    Στο ίδιο κλίμα και θα ζήσουμε την αλλαγή που επιθυμούμε, είτε στο Δήμο είτε στη Νομαρχία, είτε στην Περιφέρεια, είτε οπουδήποτε αλλού. Όχι “με το στανιό”, με στημένα διήμερα ή τριήμερα. Θα έρθει χωρίς να το καταλάβουμε, θα είναι σαν ένα γλυκό απόγευμα, σαν το ηλιοβασίλεμα στους γερανούς του Θερμαϊκού.

    …και για να δώσω και μια είδηση. Ο φιλοξενούμενος, αφού μόνος του, ζήτησε να επισκεφθεί, Πέλλα, Βεργίνα, Στάγειρα, Άγιον Όρος, αρχαιολογικά μουσεία κλπ. και με την αυστηρή πολιτική όσων των συνοδεύουν να μη βγάλουν “κιχ” για εθνικά θέματα κ.α., μόνος του στο τέλος αναγνώρισε την ελληνικότητα της Αρχαίας Μακεδονίας.

    Ένα μοντέλο υπεράσπισης των εθνικών μας θέσεων, χωρίς συλλαλητήρια, φωνασκίες και άλλες κουτοπόνηρες ενέργειες, ένα επίτευγμα της Κοινωνίας των Πολιτών.

    Η άλλη Θεσσαλονίκη υπάρχει, είτε έχει ψηφίσει στο παρελθόν Σαχίνη, είτε Αράπογλου, είτε Παπαγεωργόπουλο. Δεν έχει σημασία. Είναι οι καθημερινοί άνθρωποι που με το μόχθο και τις εκπληκτικές τους εκδηλώσεις κάνουν τη διαφορά. Χωρίς να προβληθούν στο ελάχιστο οι ίδιοι ή οι συλλογικότητες ή οι φορείς τους όποιους εκπροσωπούν, παρά μόνο η ιδέα και το περιεχόμενο.

    Την καλησπέρα μου.

  24. Γιώργος

    Για την Κυριακή και ειδικά για το αϊκίντο αν πέρναγες 10 λεπτά αργότερα (12:28) θα έβλεπες ότι κάτι κάναμε… ακόμα κι κατά τη διάρκεια της βροχής που ξέσπασε αργότερα (εσύ μάλλον θα ήσουν σε κάποιο υπόστεγο εκείνη την ώρα)

  25. @Γιώργος
    Από ότι βλέπω δεν διαφωνούμε σε τίποτα. Εγώ δεν ξέρω τι έγινε στις 12:28 ενώ εσύ λες ότι 1 ώρα και 18 λεπτά από την ώρα έναρξης, η εικόνα ήταν όπως την περιγράφω

  26. ιαγουάρος

    @klou

    η Βαλαωρίτου είναι η πεμπτουσία του trendy. Τωρα αν εσύ πας εκεί και νιώθεις και εναλλακτικός/η, κονγκρατζουλείσονς.

    Όσο για το ποιός είναι από Θεσσαλονίκη, φάνηκε από το σχόλιο σου “Προσωπικά, δεν έχω ξαναδεί τη Θεσσαλονίκη όπως το προηγούμενο Σάββατο.”

    Και εγώ γούσταρα τη φάση, δε με χάλασε, αλλά την έχω δει πολύ πολύ καλύτερα, πιο αυθόρμητα, πιο αληθινά, και με καλύτερη διοργάνωση σε πολλές φάσεις (παρόλο που δεν είχε τρεντυ περιοδικό “κάποτε ήμουν του σινεμά αλλά μου σκασε λεφτά η fena και είπα να την δω πόλης” να τη στήνουν). Οπότε κάποιος/α άλλος δεν είναι απο Θεσσαλονίκη, ή δεν ξέρει που να πάει.

  27. @mave sory bro τώρα είδα το σχόλιο. Ναι φυσικά καταγράφει με το δικό του ύφος αλλά αυτή τη φορά νομίζω ότι αδικεί τους 300 εθελοντές που δούλεψαν σκληρά και αφιλοκερδώς για αυτό το πραγματικά εξαιρετικό project. Αυτά…

    Για μένα το αστικό πείραμα ΠΕΤΥΧΕ. Οπως θα πετύχουν και τα υπόλοιπα που θα γίνουν από δω και πέρα. Δεν μας παίρνει άλλο για μιζέριες και γρίνες. Είμαστε στο όριο ας το πάρουμε χαμπάρι επιτέλους…

    Αγωνιστικούς ασπασμούς

  28. @Dark: (δεν υπάρχει πρόβλημα, όταν συμμετέχεις σε μια προσπάθεια και διαβάζεις κάτι που είναι κριτική προς όλη την προσπάθεια, σε ενοχλεί όπως και να έχει)

    Νομίζω οτι ο Argos ξεκαθάρισε μια χαρά στα σχόλια οτι δεν απαξιώνει την προσπάθεια, για το παραπάνω μίλησε. Μπορεί το ύφος να είναι γλαφυρό και να μας ενοχλεί, αλλά δεν βλέπω που είναι η…άστοχη κριτική όταν κάποιος σου λέει: “μέχρι εδώ καλά, αλλά να μην επαναπαυτούμε”. Καταλαβαίνω απόλυτα τι εννοείς οταν λες οτι αδικούνται οι 300 Εθελοντές, αλλά και πάλι νομίζω ότι λόγω γλαφυρότητας του άρθρου χάνουμε αυτό που θέλει να πει ο ποιητής: Γιατί να μην είναι “αλλιώς” η Θεσσαλονίκη ΚΑΘΕ μέρα? Σε αυτή την ερώτηση του Argos δεν νομίζω οτι μπορεί κανείς μας να φέρει αντιρρήσεις. Επιπλέον, έγραψε και θετικά για την εκδήλωση όχι μόνο όσα βρήκε αρνητικά…

    Κι εγώ πιστεύω οτι το πειραμα πέτυχε, και το κατάλαβα διαβάζοντας αυτά που έγραφε ο Argos αν μη τι άλλο…

    just my 2 cents.Φιλιά.

  29. Θα μοιραστώ μόνο τη σκέψη μου βάσει του αρχικού post του Argos και όχι στα υπόλοιπα σχόλια.

    Συμπέρασμα μου. Αν ο Τούλας μπόρεσε να κάνει αυτό το πράγμα, τότε ή έχει υπερφυσικές δυνάμεις ή οι ομάδες της πόλης (και ορισμένοι κάτοικοι αυτής) έχουν ανάγκη από κάτι τέτοιο και με τον τρόπο τους θέλησαν να το υποστηρίξουν. Όποιο κι από τα δύο αν ισχύει τότε χρειαζόμαστε 12 Τούλες για να γίνεται μία φορά το μήνα ή 52 Τούλες στα 1,2εκ της πόλης για να το έχουμε κάθε ΣΚ. Από ένα σημείο και μετά δεν θα χρειαζόμαστε κανέναν και θα έχει μπει στην καθημερινότητα μας μία παράσταση στο δρόμο, ένα πικ νικ σε ένα πάρκο, ένα περιποιημένο παρτέρι από τους γείτονες, όχι σκουπίδια και αυτοκίνητα στα πεζοδρόμια κτλ

    Καθώς είναι εθελοντικό το θέμα, δεν περιμένω να δω τελειότητα, αλλά μεράκι και αυθεντικότητα. Έχεις έρθει σε πολλά Open Coffee και είδες ότι το pc μπορεί να κολλήσει, o projector δεν είναι ευκρίνειας, κάποιοι ομιλητές βαρετοί, ο χώρος θα μπορούσε να είναι και καλύτερος, αλλά και τι με αυτό; Από το Μάρτιο που αναλάβαμε με τον Απόστολο, συντονίσαμε εφέτος 4 συναντήσεις και του χρόνου έχουμε το φιλόδοξο στόχο να κάνουμε ένα κάθε μήνα, από Σεπτέμβριο με Ιούνιο. Του χρόνου τέτοιο καιρό θα έχουμε 14 OC πίσω μας και σίγουρα πολύ μεγαλύτερη τεχνογνωσία, περισσότερο κοινό ακόμα καλύτερες παρουσιάσεις.

    Το συμπέρασμα μου? Υπάρχει έμψυχο υλικό το οποίο μπορεί να κάνει τη διαφορά. Αυτό γίνεται αργά και θα συνεχίσει έτσι, καθώς ο Ελληνάρας (Θεσσαλονικιός ή μη) δεν έχει την παιδεία ή την κουλτούρα να δεχτεί ή να αγκαλιάσει τέτοια πράγματα. Αισιοδοξώ πως οι λίγοι μπορούν να γεφυρώσουν το χάσμα. Ας υποστηρίξουμε λοιπόν όπως και όταν μπορούμε ό,τι ο καθένας πιστεύει πως αξίζει.

    Γιώργος

    ΥΓ @Argos πολλές φορές χάνεις το δίκιο σου λόγω της έντονης αρνητικής κριτικής. Μισογεμάτο ρε το ποτήρι. Cheers

  30. @Gatos
    Γιώργο, αυτό που λέω είναι ότι για να γίνει η Θεσσαλονίκη αλλιώς δεν θα πρέπει να περιμένει κανέναν Τούλα, Γάτο ή Τζήρο. Θα πρέπει να παλέψουμε στο να αλλάξουμε την νοοτροπία και αυτό δεν γίνεται με ένα επιτυχημένο διήμερο, one off.
    Κακώς συγκρίνεις τα όποια τεχνικά προβλήματα του Opencoffee με αυτά που περιγράφω στο Θεσσαλονίκη Αλλιώς. Δεν θυμάμαι σε καμία εκδήλωσή σου να είχες χορηγό. Στο κείμενό μου μιλάω για το ΠΕΙΡΑΜΑ που ενώ είχε χορηγό την Ursus δεν μπόρεσε ούτε να προβάλλει την δουλειά του αλλά ούτε τον χορηγό. Αν δεν χορήγησε το κόστος ενός προτζέκτορα, τι ακριβώς χορήγησε η εταιρία;
    Το πρόβλημά μου δεν είναι η χορηγία, αλλά το αποτέλεσμα, παρά την χορηγία.
    Από την άλλη, αν είχες 300 εθελοντές και είχε προβλήματα στις εκδηλώσεις, δεν θα είχες δικαιολογία Γιώργο. Προφανώς ούτε τους εθελοντές μέμφομαι, απλά προσπαθώ να σου δείξω ότι δεν είναι συγκρίσιμα τα μεγέθη.
    Το δίκιο μου δεν το χάνω γιατί κάνω αρνητική κριτική, όπως βλέπεις έχω και θετική κριτική για πράγματα που είδα, αλλά δεν ασχολείται κανένας. Το δίκιο μου το χάνω γιατί αντί να δούμε αν πράγματι υπάρχει κάποιο πρόβλημα για να το διορθώσουμε, βλέπουμε παντού εχθρούς. Ίσως γιατί ποτέ σ’ αυτή την πόλη δεν μάθαμε να τα λέμε με το όνομά τους.
    Ποτέ κανένας δεν θέλησε να χαλάσει την σχέση του με ανθρώπους της πόλης γιατί είμαστε χωριό και θα βρεθούμε κάποτε μπροστά σ’ αυτούς που κριτικάρουμε και ίσως να χάσουμε μια δουλειά ή οτιδήποτε άλλο.
    Προτιμώ να χάνω το δίκιο μου και να κάνω κάποιους να σκέφτονται και ίσως την επόμενη φορά να είναι καλύτεροι, παρά να επαναπαύονται στα συγχαρητήρια που δίνει ο ένας στον άλλο. Ας πούμε ότι είμαι ο συνήγορος του διαβόλου.
    Έτσι έχω ελπίδες να δω γεμάτο το ποτήρι, αλλιώς πάντα μισό θα είναι.
    Cheers

  31. Ρε Τομ έλεος! Αν θα πάρει ο Γάτος χορηγία για να νοικιάσει ένα barco για να βλέπουμε καλύτερα θα πας με τη μεζούρα να δεις αν είναι καδραρισμένος σωστά; Ολόκληρες ολυμπιάδες έχουν προβλήματα με χιλιάδες εθελοντές.

    Δεν δίνει κανείς συγχαρητήρια ο ένας στον άλλο. Χαίρονται οι άνθρωποι όπως χάρηκα και εγώ. Οπως θα χαιρόμουν μια ωραία συναυλία χωρίς να ψάχνω για ραδιουργίες, συνωμοσίες και σκοτεινούς χορηγούς που θέλουν το κακό του ανθρώπινου είδους.

    Τζίσας!

    🙂

  32. “αντί να δούμε αν πράγματι υπάρχει κάποιο πρόβλημα για να το διορθώσουμε, βλέπουμε παντού εχθρούς. Ίσως γιατί ποτέ σ’ αυτή την πόλη δεν μάθαμε να τα λέμε με το όνομά τους. Ποτέ κανένας δεν θέλησε να χαλάσει την σχέση του με ανθρώπους της πόλης γιατί είμαστε χωριό και θα βρεθούμε κάποτε μπροστά σ’ αυτούς που κριτικάρουμε και ίσως να χάσουμε μια δουλειά ή οτιδήποτε άλλο”

    Τα είπες όλα για μιά βασική παθογένεια, όχι μόνο της πόλης αλλά και της χώρας. Από μένα, συγχαρητήρια για ένα απ’τα αρτιότερα ρεπορτάζ που έχεις ανεβάσει στο thess, και σίγουρα το αρτιότερο για τη συγκεκριμένη εκδήλωση.

  33. Άγγελε, αν ο Γάτος με καλούσε να δω ένα 6 λεπτο βίντεο με χορηγό την ΙΒΜ και πήγαινα και δεν μπορούσα να δω τίποτε γιατί έφερε τον προβολέα από το σπίτι του, ναι θα τον έκραζα. Δεν θυμάμαι να τον έκραξα όταν δεν μπόρεσαν να παίξουν σωστά το βιντεάκι στην εβδομάδα καινοτομίας. Το ότι ο διοργανωτής δεν είχε συνδέσει το προβολικό με την ηχητική εγκατάσταση δεν ήταν δική του ευθύνη.
    Εκτός βέβαια και αν εσύ κατάλαβες τι έδειχνε η προβολή.
    Το πρόβλημα δεν είναι η χορηγία, ας είχε και 200, το πρόβλημα ήταν ότι παρ’ όλη την χορηγία δεν μπόρεσε να δώσει σωστά αυτό που ήθελε. Αυτό λέει κάτι.
    Όλοι μου την πέφτετε για την κριτική που δεν σας άρεσε, δεν βλέπω όμως κάποιον να μου λέει τίποτα γι’ αυτά που μου άρεσαν ή αυτά που δεν είδα. Εσείς τι ακριβώς είδατε από τις εκδηλώσεις, τι σας άρεσε και τι δεν σας άρεσε; Ή ήταν όλα καλά;

  34. Tομ θα αφήσω ένα τελευταίο σχόλιο γιατί αυτή η αντιπαράθεση πρέπει να καταλήξει κάπου. Αλλιώς θα απεραντολογούμε και θα χάνουμε το χρόνο μας άδικα.

    Αν η κριτική σου δεν είχε μια ανεξήγητη δόση χολής -που ίσως να μη την κατάλαβες- δεν θα αντιδρούσα. Κανείς δεν σε εμπόδισε να συμμετέχεις, το αντίθετο οι συμμετοχές ήταν ανοιχτές για όλους. Γιατί δεν προσέφερες τις υπηρεσίες σου (πολύτιμες κατά τη γνώμη μου) ώστε να διορθώσεις και να προτείνεις αυτά που εσύ πίστευες ότι έπρεπε να γίνουν; Τι σε εμπόδισε; Τι εμποδίζει κατά καιρούς όλους μας στο να συμμετέχουμε σε τέτοια projects; Αυτό που ονομάζω εγώ “αβάσταχτη θεσσαλονικίλα”. Η συνεχής δηλαδή γκρίνα γηπεδικού level και ο μιρλώδης παραγοντισμός. Αυτή όμως είναι η πλευρά της αποχής.

    Πήγες σε πολύ περισσότερα δρώμενα από οτι εγώ (και ίσως είσαι ο μοναδικός που πήγε σχεδόν σε όλα) και περίμενα πολλά περισσότερα ως καταγραφή. Ρεπορταζ σημαίνει αποστασιοποίηση. Σημαίνει καταγραφή και όχι προσωπικές αντιλήψεις.

    Αν το ποστ σου είχε αρχή μέση και τέλος και δεν θύμιζε παραλήρημα το οποίο στο τέλος καταλήγει “αν θέλετε την άποψή μου απαλλαγμένη από δεύτερες σκέψεις, σας λέω ανεπιφύλακτα ότι ήταν ίσως ένα από τα καλύτερα πράγματα που έχω ζήσει εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια, με όλα τα στραβά του.” για να ξανακαταλήξει στο “sucks each other’s dick” ουσιαστικά να αυτοαναιρεθεί σε μόλις δυο παραγράφους δεν θα είχα θέμα. Αν ήταν το προσωπικό σου blog και όχι το ομαδικό πάλι δεν θα είχα θέμα. Αν ήταν κριτική και όχι παραγοντισμός πάλι δεν θα είχα θέμα Τομ.

    Το εύκολο είναι να βρίσκεις σφάλματα σε διοργανώσεις. Το δύσκολο είναι να συμμετέχεις.

    Αυτά είχα να πω και αν δεν σε εκτιμούσα δεν θα έμπαινα καν στον κόπο να αντιπαρατεθώ μαζί σου.

    Venceremos

  35. @Dark
    Για να καταλήξει λοιπόν κάπου η όλη κουβέντα, δεν θα απαντήσω σε τίποτα από όσα καταλογίζεις στο κείμενό μου και στις απόψεις μου. Όχι γιατί δεν έχω αντίλογο αλλά γιατί η μαγική λέξη που έγραψες είναι “αποστασιοποίηση”. Ούτε εγώ και πολύ περισσότερο εσύ, είμαστε αποστασιοποιημένοι.
    Θα περιμένω το Φθινόπωρο για να ξαναμιλήσω εδώ σ’ αυτό το post και μετά θα περιμένουμε μαζί την επόμενη 20ετία.

  36. “Ρεπορταζ σημαίνει αποστασιοποίηση. Σημαίνει καταγραφή και όχι προσωπικές αντιλήψεις”

    Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, καταγραφή χωρίς προσωπική αντίληψη σημαίνει προπαγάνδα για τρίτους. Η δημοσιογραφία οφείλει να’ναι όσο το δυνατότερο ακριβοδίκαιη, αλλά κανείς δεν είναι αντικειμενικός. Η υποκειμενικότητα είναι το μόνο δεδομένο κι η αντικειμενικότητα ίσως το άπιαστο ζητούμενο.

  37. Συμφωνώ απόλυτα με το oneiro ότι ήταν ένα από τα καλύτερα αν όχι το καλυτέρο ρεπορτάζ που έχει ανέβει στο thess..Και συμφώνω σχεδόν σε όλα με αυτά που αναφέρει ο Argos… Και η ουσία του πράγματος είναι αυτή που αναφέρει ο Argos “θα πρέπει όλοι από κοινού αλλά και από την πλευρά που γνωρίζει ο καθένας καλύτερα να κάνουμε κάθε μέρα αυτά που ξέρουμε. Η Θεσσαλονίκη θα είναι αλλιώς αν κάθε μέρα εμείς είμαστε αλλιώς. Δεν αντιτίθεμαι στην προσπάθεια, αλλά στην αποσπασματικότητά της.”….Αν το καταφέρουμε αυτό τότε Η Θεσσαλονίκη θα είναι αλλιώς και θα παραμείνει αλλιώς… Τέλος θα ήθελα να πω ότι ακόμα και μέσα από τις όποιες διαφωνίες που εκφράζονται εδώ, βγάινουν πολύ χρήσιμα συμπεράσματα που καλό θα ήταν να μας οδήγησουν στο να πετύχουμε το ιδέατο(αν και είναι πολύ δύσκολο)….Να πετύχουμε να αλλάξουμε αυτήν την πόλη προς το καλύτερο μέσα από την προσωπική μας αλλαγή…
    Υγ. διαβάστε και αυτό το εξαιρετίκο άρθρο για την Θεσσαλονίκη που προδώσαμε… dialogoi.enet.gr/post/θεσσαλονικη-η-πόλη-που-προδώσαμε

  38. Μου ήρθαν με mail στο Facebook διάφορες διορθώσεις τις οποίες και θα περάσω στο κείμενο, αφήνοντας την παλιά διατύπωση για να μη χάσουμε και την συνέχεια. Δεν μπορώ να αποκαλύψω το όνομα του αποστολέα μια και δεν έχω έγκριση για κάτι τέτοιο, εμπιστεύομαι όμως την ακρίβεια των λόγων του και υποχρεούμαι να κάνω τις διορθώσεις.

    1) το ξενοδοχείο ABC δεν ανήκει στον Θωμόπουλο αλλά στην οικογένεια Μπρόβα και τα ανθρωπάκια που μπήκαν στην όψη του τα πλήρωσε η Παράλλαξη.

    2)ο χορηγός της Βαλαωρίτου Ursus δεν είχε καμία σχέση με τον προτζέκτορα του Πειράματος. Το ΠΕΙΡΑΜΑ έπαιξε χαριστικά και εκεί το λογότυπο, μετά από παράκληση της ΠΑΡΑΛΛΑΞΗΣ. Δεν είχαν τη δυνατότητα να έχουν καλύτερο προτζέκτορα για τις προβολές τους.

  39. Σχολιάζω πολύ καθυστερημένα λόγω απουσίας (αν και τα είχαμε πει δια ζώσης):

    Επίτρεψέ μου να κάνω μερικές συμπληρώσεις στο κατατοπιστικότατο ρεπορτάζ σου.
    (με ιδία αντίληψη)
    – Την παιδική χαρά στην Πλ.Τσιρογιάννη (Ντορέ). Ήταν εξαιρετικά όμορφη και λειτουργική. Η δε “κούνια” ήταν heavy duty (σήκωνε μαζί και σένα και τον Πάνο της Καλύβας και τον Indicto…). Εγώ “κουνήθηκα” και το βράδυ της Δευτέρας όταν οι Ηρακλειδείς “διακοσμούσαν” το Λευκό Πύργο.
    – Το “πάρκο” της Ιασονίδου (με Ευριπίδου, ανεβαίνοντας δεξιά μεταξύ Ολύμπου & Αγ.Δημητρίου), ένα έργο που “λειτούργησε” από το πρώτο κιόλας βράδυ και μεταμόρφωσε έναν επί χρόνια άσχημο, άχαρο και βρώμικο τσιμεντένιο χώρο. Ένα έργο που θα μείνει, και το χαίρονται οι κάτοικοι της γειτονιάς και οι περαστικοί. Μέχρι σήμερα έχει προστατευτεί από καταστροφές και άλλες ασχήμιες κι ελπίζω να παραμείνει έτσι.
    Για την ιστορία να αναφέρω ότι ήταν η συμμετοχή της Κίνησης Πολιτών “Αλλάζουμε την πόλη” (οι “36” όπως λες) . Η σχεδίαση του χώρου και των κατασκευών (παγκάκια κλπ) έγινε από τον αρχιτέκτονα Πρ.Νικηφορίδη και τους συνεργάτες του (τους ζητώ συγνώμη, δεν έχω συγκρατήσει άλλα ονόματα).
    Να περάσετε όλοι να το δείτε και να κάτσετε να ξαποστάσετε.

    (από “δεύτερο χέρι” – τα “πρώτα χέρια” ήταν πολύ ευχαριστημένα)
    – τα “βιβλία στο δρόμο), το πρωί του Σαββάτου στην Πλ.Ναυαρίνου (η κόρη μου απέκτησε και ένα βιβλίο ως ενθύμιο της εκδήλωσης)
    – τη συναυλία Οθωμανικής μουσικής, επίσης το πρωί του Σαββάτου, στο αρχαιολογικό Μουσείο. Μου μετέφεραν ότι ο κόσμος ενθουσιάστηκε και έκανε πράξη το σύνθημα “μαζί-μαζί και στη βροχή”).

    Επίσης, ξέρω ότι το “Κυνήγι του θησαυρού στο δάσος” (για παιδιά Δημοτικού αν θυμάμαι καλά) -που είχε μεγάλη συμμετοχή- είχε αναβληθεί για το επόμενο Σάββατο (13) λόγω της βροχής. Έμαθε κανείς κάτι;

  40. Σχετικά με τις παρατηρήσεις και τις «γκρίνιες» σου: τις βρίσκω εύστοχες και τις θεωρώ καλοπροαίρετες αλλά πιστεύω ότι θα έπρεπε να είναι κάως κατηγοριοποιημένες για να μη δίνουν σε κάποιους την εντύπωση αδικίας.

    Αν επρόκειτο για ένα «φεστιβάλ» με την υπογραφή της Παράλλαξης και του οργανωτικού/καλλιτεχνικού υπεύθυνου Γ.Τούλα θα συμφωνούσα με όλες τις «γκρίνιες» σου.
    Δε νομίζω όμως ότι αυτό συνέβη. Εγώ θεωρώ ότι ήταν μια γιορτή για τα γενέθλια της Παράλλαξης που έδωσε το έναυσμα και την ευκαιρία σε πολλές δημιουργικές ομάδες και μονάδες της πόλης να κάνουν τις προτάσεις και να δοκιμάσουν τις παρεμβάσεις τους. Αυτό από μόνο του το βρίσκω σπουδαίο.
    Και είχε βέβαια το συντονισμό των εκδηλώσεων και τη γενική οργάνωση αλλά δε μπορώ να της χρεώσω τον απόλυτο έλεγχο και ευθύνη για όλες τις εκδηλώσεις και συμμετοχές. (π.χ. οι διαβάσεις της Ένωσης Πεζών δεν ήταν και τίποτα σπουδαίο)
    Να προσπαθήσω να το δώσω μ’ ένα πρόχειρο παράδειγμα. Κάνω την υπόθεση ότι είχα υποβάλλει κι εγώ πρόταση στην Παράλλαξη για να κάνω ένα ρεσιτάλ τραγουδιού (πλούσιο ρεπερτόριο λέμε) ή να κάνω «εικαστική παρέμβαση» στις λαμαρίνες του μετρό και είχε γίνει δεκτή η πρότασή μου.
    Η Παράλλαξη είχε ευθύνη να σας/μας ενημερώσει σωστά στο πρόγραμμά της, να φροντίσει για το χώρο κλπ κλπ. Αλλά αν εγώ είχα ξεκούρδιστη κιθάρα (παραβλέπουμε το ότι είμαι φάλτσος παρακαλώ) ή ζωγράφιζα μλκίες δε νομίζω να έφταιγε η Παράλλαξη. Ειδικά στην περίπτωση που είχα αργήσει να ξυπνήσω και δεν είχα προετοιμαστεί καλά ώστε να είμαι συνεπής στην ώρα μου. Πιστεύω να έγινα κατανοητός για να μην μακρηγορώ άλλο.

  41. Φοβάμαι ότι το παρακάνω αλλά νιώθω την υποχρέωση να αναφερθώ στους εθελοντές.
    Έτυχε να δουλέψω μαζί με τους εθελοντές στο πάρκο της Ιασονίδου και στην Αγίου Μηνά. Οι συγκεκριμένες δράσεις είχαν πολύ “μουτζούρα” (σκουπίδια, χώματα, μπάζα, χαμαλίκι, σκόνη….), η δε Ιασονίδου μόνο “μουτζούρα”. Μου έκανε τρομερά θετική εντύπωση η εργατικότητα των παιδιών, το ομαδικό πνεύμα και το κέφι για δουλειά, η διάθεση για προσφορά. Σημειώστε ότι τα περισσότερα ήταν κορίτσια και δεν κωλώσαν ούτε στη δυνατή βροχή, ούτε στο …ξεκωλωτικό κουβάλημα.
    Το μόνιμο χαμόγελο στα καθαρά τους πρόσωπα μ’ έκανε να νιώσω αισιόδοξος για το μέλλον.
    Βρίσκω σπουδαίο κατόρθωμα της Παράλλαξης την κινητοποίηση και υποκίνηση όλων αυτών των παιδιών να δουλέψουν σκληρά για να προσφέρουν εθελοντικά.

  42. Σημείο αναφοράς θα αποτελέσει.
    Σπορά για μελλοντικές εσοδείες, ναι ειναι ενας καλός σπόρος

    Στην Ελλαδα εγιναν αυτά;
    Να πάρουν υπουργειο στην κυβέρνηση οι δημιουργοί.