Χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου ή Πώς επέζησα από την 3η Διοργάνωση Κεφαλαιακής Ενίσχυσης Επιχειρήσεων Νοτιοανατολικής Ευρώπης…

Notice: Undefined offset: 0 in /home2/thessgr/public_html/blog/wp-content/themes/snapwire-master/inc/functions/gabfire-media.php on line 20

Στο 3rd Southeastern European Venture Capital Event που έγινε στη Θεσσαλονίκη, στο Ηλέκτρα Παλάς 23 Απριλίου 2009, βρέθηκα μετά από απόφαση της τελευταίας στιγμής και ένεκα παροτρύνσεως του αγαπητού συνεργάτη insideabox. Υπό το γενικό πρόσταγμα της Atlantis Research Organization, συνδιοργανωτές το Hellenic Venture Capital Association, το ΣΕΠΒΕ, το URENIO, και το SEERC, και υπό την αιγίδα του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης, η διοργάνωση απετέλεσε την κατακλείδα του Venture Capital Academy που έλαβε χώρα λίγες μέρες νωρίτερα στα γραφεία της Atlantis Research Organization.

Τον εναρκτήριο χαιρετισμό έδωσε ο Υπουργός Μακεδονίας-Θράκης Σταύρος Καλαφάτης. Με τις πρώτες λέξεις, ενεργοποιήθηκαν τα «ακουστικά» μου «φίλτρα» μπλοκάροντας το μονότονο και προκατασκευασμένο περιεχόμενο της ομιλίας του.  Ακολούθησε σύντομη αλλά εξόχως διασκεδαστική τελετή απονομής τιμητικών επαίνων σε κάποιες εταιρίες. Και λέγω διασκεδαστική, γιατί και ο υπουργός ολοφάνερα δεν ήξερε γιατί έδινε τους επαίνους, και οι τιμηθέντες γιατί τους έπαιρναν. Μετά τα αμήχανα χαμόγελα και τα χλιαρά χειροκροτήματα , ολοκλήρωσε και, τραπείς εις φυγήν, απεχώρησε μεγαλοπρεπώς για φαγητό ή ποτό σε κάποιο από τα παραδοσιακά στέκια της Θεσσαλονίκης.

Τυχερέ, του ευχήθηκα από μέσα μου, και τον μίσησα ολοκληρωτικά για ένα ολόκληρο λεπτό.

Σε ρυθμό περιπάτου ακολούθησαν σύντομες ομιλίες εκπροσώπων συνδιοργανωτών. Αφού ευλόγησαν ο ένας τα γένια του άλλου (κι ας μην είχε κανένας τους, κυριολεκτικά), χαιρέτησαν βαριεστημένα την διοργάνωση, σαν να ήταν κάποια αόρατη θεότητα που όφειλαν να εξευμενίσουν. Κάποια βλέμματα από το κοινό άρχισαν στο μεταξύ να γλαρώνουν ήδη και δεν ήμασταν ακόμα ούτε στην αρχή.

Καλά θα περάσουμε, είπα μέσα μου, έσφιξα τα δόντια  και, κάνοντας πως μετράω τους παρισταμένους, έψαχνα να βρω αυτή τη θεότητα που από φόβο και συνήθεια έτρεχαν όλοι να εξευμενίσουν. Εις μάτην. Tough luck όπως λέμε και εδώ στο Ελλάντα.

Τη σκυτάλη έλαβε αμέσως μετά ο εκπρόσωπος της THERMI VENTURES, ο οποίος, αντικαθιστώντας τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρίας που ήταν προγραμματισμένο να μας διαφωτίσει, ανέλαβε να μας εξηγήσει για την ουσιαστική συνεισφορά του venture capital στην προσπάθεια διεξόδου από την κρίση. Πιάνοντας με τα δυο χέρια το podium, και αφού μας εξήγησε ότι αντικαθιστά τον πρόεδρο της εταιρίας λόγω του ότι άργησε να έρθει η πτήση του από το εξωτερικό (όπου μελετούσε κατά πάσα πιθανότητα την πληθυσμιακή κατανομή στα κοσμοπολίτικα θέρετρα της Ευρώπης και, λόγω αυξημένου αριθμού cuba libres και caipirinhas έχασε την πτήση),  έγειρε μπροστά και με χαμηλή, αργή φωνή και άκρως συνομωτικό ύφος άρχισε να μας μεταδίδει ψήγματα σοφίας για την κεφαλαιακή ενίσχυση επιχειρήσεων. Τον μίσησα αμέσως. Πέρα από το stage fright, και το επώδυνο ξεφύσημα πάνω στο μικρόφωνο, το ύφος και το πατρονάρισμα στο στυλ του σε έκαναν να τον αντιπαθήσεις πάραυτα.

Έτσι έβραζα μέσα στους δηλητηριώδεις υδρατμούς από την ατμόσφαιρα του εγώ-τα-ξέρω-καλά και ΣΟΥπώ-δυο-πράγματα-για-μπίζνες, όταν σκάει η πρώτη βόμβα:

90 επιχειρήσεις υπέβαλλαν υποψηφιότητα για venture capital, 18 πέρασαν στο στάδιο της αξιολόγησης, 2 επελέγησαν για χρηματοδότηση, η μία απεχώρησε για δικούς της λόγους (βλέπε, έχει κι αλλού πορτοκαλιές που βρέχουν ευρωδόλλαρα), και η άλλη πήρε τελικά την πολυπόθητη χρηματοδότηση.

Με μία διαφορά: ήταν ήδη κερδοφόρα επιχείρηση με 9 εκατομμύρια ευρώ τζίρο.

Αφού έχασα το φως μου για 5 λεπτά και το sonic boom της βόμβας αντηχούσε στα τραυματισμένα μου αυτιά για το υπόλοιπο της διοργάνωσης, κατάφερα να ψελλίσω ένα WTF? κοιτώντας έντρομος το φίλο insideabox.

Τυφλωμένος ών, μπόρεσα να προσέξω τη στιγμή που σηκώθηκαν δύο επιχειρηματίες από Σκόπια και Κροατία και απεχώρησαν από την αίθουσα. Τους ήξερα, τους είχα ξανασυναντήσει σε κάποιο workshop του ΣΕΠΒΕ για το FP7 πριν δυο χρόνια. Ατάραχοι, τους ευχήθηκα καλά ούζα πριν το τέλος της βραδιάς…

Όπως ήταν φυσικό, σειρά είχε το success story της εταιρίας Doppler (αυτής που πήρε την οικονομική ενίσχυση), και το λόγο έλαβε ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλός της Σταύρος Σταυρόπουλος. Σοβαρός, συγκροτημένος, με κοφτό και μετρημένο λόγο, λιτός. «Επένδυσαν σε μένα προσωπικά, χωρίς ίχνος ρίσκου, γιατί είχα ήδη επιτύχει στη διοίκηση της εταιρίας. Ήταν εύκολο για αυτούς. Δεν ζήτησαν ποτέ να επενδύσουν παίρνοντας το μάνατζμεντ.»

Ήμουν εξαντλημένος. Η αηδία μου μεγάλωνε όσο περνούσε η ώρα.

Ακολούθησε ένα άτυπο πάνελ για venture capital και επιχειρηματικότητα αποτελούμενο από εκπροσώπους της THERMI VENTURES, ATTICA Ventures, Doppler και Atlantis Research Organization. Άχρωμο, άοσμο και άγευστο. Οι άνθρωποι βαριούνταν συλλήβδην, ο εκπρόσωπος της ATTICA Ventures δεν ήθελε να είναι εκεί και σίγουρα ονειρευόταν τόπους φωτεινούς, τόπους χλοερούς και τόπους αναψύξεως (ένθα απέδρα πάσα οδύνη, λύπη και στεναγμός), και το συμπέρασμα εν ολίγοις ήταν, ναι, έχουμε λεφτά, ναι, θέλουμε να επενδύσουμε, λυπούμαστε αλλά δεν πρόκειται να σας δώσουμε τίποτα (συνοδευόμενο από πατρικό χτύπημα στην πλάτη).

Το διάλειμμα για καφέ μάλλον το έκαναν για να περιαχθεί δίσκος με ενδοφλέβιες και να παρασχεθούν οι πρώτες ανάγκες στους άτυχους παρισταμένους. Άλλη χρησιμότητα δεν μπορούσα να φανταστώ. Μου έκαναν CPR και ζήτησα φυσιολογικό ορό. Είχα πλαντάξει στο κλάμα από την απελπισία μου και, ως εκ τούτου,  είχε βουλώσει η μύτη μου.

Κάποια γρήγορα (και ίσως τα μοναδικά ενδιαφέροντα και χρήσιμα) στοιχεία για τη διαδικασία αξιολόγησης επιχειρηματικών σχεδίων καθώς και τα αποτελέσματα του Venture Academy από την Atlantis Research Organization, και περάσαμε στις παρουσιάσεις έξι επιχειρηματικών σχεδίων που τερμάτισαν (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) στο Venture Academy.

• Της DATAMINE, με βαρυφορτωμένη παρουσίαση και υπερβολικά πολλές πληροφορίες,  σε άψογα όμως αγγλικά με βρεττανική προφορά και πίστη στο στόχο της.
• Της YASMO LIVE LTD μιας φιλόδοξης ελληνίδας πιτσιρίκας με έδρα το Λονδίνο, διαβασμένης και με απόλυτη αυτοπεποίθηση, με το project να έχει πάρει ήδη seed money από την Αγγλική Κυβέρνηση.
• Της KIBO, τοπικής εταιρίας παραγωγής προκατασκευασμένων οικίσκων, με γραφεία και στην Αγγλία, και ολοένα και αυξανόμενο αριθμό πελατών σε όλον τον κόσμο.  Ο άγγλος που έκανε την παρουσίαση προκάλεσε εκτός προγράμματος δεύτερη περιαγωγή του δίσκου, αυτή τη φορά με βαρβιτουρικά. «Έκανε» τρελή νύστα κι ας είχε μόλις δύσει ο ήλιος.
• Της PRAGMATICOMM που θέλει να γίνει Skype στη θέση του Skype. Τους ευχόμαστε καλή επιτυχία. Στη σταυροβελονιά.
• Της MOTION FX, με μια πολύ έξυπνη ιδέα, ιδιαίτερη άνεση στο χώρο της κινούμενης εικόνας, καθαρή τεχνολογική κατάρτιση και φιλόδοξο επιχειρηματικό μοντέλο. Με αγγλικά απαράδεκτα, συντακτικά και γραμματικά λάθη στην παρουσίαση. Έλεος. Πόσο θέλει ένας διορθωτής για να «σκανάρει» την παρουσίαση, 10 λεπτά;
• Της ORTELIO, που κινείται στο χώρο της στοχευμένης, γεωγραφικά προσδιορισμένης, online διαφήμισης, με μια μάλλον αδιάφορη παρουσίαση και ανεπαρκή πειθώ.

Το πέρας της εκδήλωσης με βρήκε εξουθενωμένο και απογοητευμένο. Η κοροϊδία που υπέστην, δεν ήταν βέβαια κάτι καινούριο στο χώρο, δεν έπαυε όμως να καίει. Άλλη μια μέρα είχε φτάσει στο τέλος της σ’ αυτήν την ευλογημένη γη. Η αόρατη θεότητα του χρήματος μάς είχε εξαπατήσει πάλι. Αν θέλεις να κάνεις επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα, φρόντισε να επιτύχεις αυτοδημιούργητος. Τότε ίσως να σου χτυπήσουν την πόρτα οι βαρυσήμαντοι έλληνες VCs.

Μόνο και μόνο για να έχεις τη χαρά να μπορείς να τους πεις, Piss off, bugger!, σε άπταιστα βαρβαρικά.

Τράβηξα για το πιο κοντινό μπαρ να πνίξω τον πόνο μου.

Ήταν κλειστό.