Για τα πανηγύρια

Ποτέ δεν κατάλαβα την πραγματική αξία των – διεθνούς φήμης είναι γεγονός – εορτασμών που σε κάθε ευκαιρία διοργανώνει ο Δήμος στην Πλ.Αριστοτέλους. Μα, θα πεί κάποιος, να μη γιορτάσει και λίγο ο κόσμος; Να βγεί να ξεσκάσει απ’ την μπαρουτοκαπνισμένη καθημερινότητα; Καμία αντίρρηση – άλλωστε “άρτον και θεάματα” θέλει ο κοσμάκης και η κάθε τοπική εξουσία πρέπει να του το προσφέρει, όταν και όσο δύναται. Όταν όμως έχει λύσει προηγουμένως κάποια βασικά ζητήματα. Όταν τα οικονομικά του Δήμου είναι νοικοκυρεμένα, όταν έχει δωθεί μιά κάποια διέξοδος στο αφόρητο κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης, όταν έχουν βελτιωθεί σε σημαντικό βαθμό οι δημόσιες συγκοινωνίες. Τώρα βέβαια εύλογα γεννιέται το ερώτημα τι σχέση έχουν όλα αυτά με τους εορτασμούς της Αριστοτέλους. Έχουν.

Διότι στα 10 χρόνια που βρίσκεται στο Δήμο ο – συμπαθέστατος κατά τα λοιπά – κ.Παπαγεωργόπουλος τρία βασικά πράγματα έχει να επιδείξει κυρίως (όποιος επιθυμεί ας συμπληρώσει κανένα ακόμη): 1)Τα καγκελάκια της οδού Τσιμισκή, 2) τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις στη Δημοτική τηλεόραση και 3) τα πανηγύρια της Αριστοτέλους. Παραβλέπουμε τα δύο πρώτα και πάμε στο τρίτο το…καλύτερο. Είναι πράγματι τρισχαριτωμένα τα Παπαγεωργοπουλικά επιφωνήματα “αγκαλιαστείτε, φιληθείτε, ζήτω ο Δήμος Θεσσαλονίκης!” κάθε παραμονή πρωτοχρονιάς από το βήμα του τσίρκου της Αριστοτέλους, αλλά κάποια στιγμή δεν πρέπει ν’αρχίσει να ασχολείται και με τα σοβαρά ζητήματα που απασχολούν αυτήν την πόλη;
Διότι όταν δεν έχεις λύσει ουσιώδη προβλήματα της πόλης δε δικαιούσαι να στήνεις κοστοβόρα πανηγύρια με χρήματα των δημοτών. Σιγά τα λεφτά θα μου πείτε. Έλα όμως που γιά μια εμφάνιση του Sakis στην Αριστοτέλους η… εταιρεία που τον εκπροσωπεί παίρνει “αφιλοκερδώς” 80.000 ευρώ. Συν τα σκηνικά, τις εγκαταστάσεις ήχου και φωτισμού και τα λοιπά, το ποσό αυξάνεται, αναλόγως βέβαια και των περιστάσεων. Ο ίδιος ο Βασίλης Γάκης του Δήμου Θεσσαλονίκης είχε ομολογήσει, αναφορικά με μια συναυλία των Τσαλιγκοπούλου-Τσανακλίδου στην Αριστοτέλους, πως «τα 40.000 ευρώ ήταν μόνο η αμοιβή των δύο καλλιτεχνιδών και με όλα τα έξοδα της παραγωγής το κόστος ανέβαινε πολύ και ξεπερνούσε τις 83.000 ευρώ». Χωρίς καμία διάθεση μιζέριας: καλύπτονται αυτά τα ποσά από χορηγούς ή ο Δήμος Θεσσαλονίκης είναι τόσο χουβαρντάς και του τρέχουν απ’ τις τσέπες; Να το ξέρουμε δηλαδή…