I had a dream…

Ζω χρόνια σ’ αυτή την πόλη. Έχω μεγαλώσει εδώ. Πάντα αισθανόμουν σαν να βρισκόμουν σε ένα ξεχασμένο τόπο. Βλέπεται η πόλη μου αναπτύσσεται αργά εξ’ αιτίας των συμφερόντων στο κέντρο αυτής της χώρας. Προσπαθούσα να ξεπεράσω αυτή την αίσθηση πάντα μόνος μου με το να κάνω κάτι, να κάνω την διαφορά. Όλα αυτά όμως σταματήσανε, αλλάξανε. Αλλάξανε την στιγμή που βρέθηκαν άνθρωποι με όραμα στην τοπική αυτοδιοίκηση, στον Δήμο. Άνθρωποι που αγκαλιάσανε την τεχνολογία και προσπαθήσανε να κάνουν την πόλη μου, τον δήμο μου, σύγχρονο, ξεχνώντας ότι υπάρχει ένα κέντρο που τα καταπίνει όλα.
Η αλήθεια είναι ότι βοήθησε και η ΕΕ. Τα κονδύλια που έδινε για ευρυζωνικά προγράμματα ήταν που βοήθησαν τον Δήμαρχό μου να αναπτύξει την πόλη μας. Το 70% της πόλης καλύπτεται από δωρεάν ασύρματο δίκτυο (1) καθώς και το 80% του νομού.
Η κατεύθυνση αυτή που διάλεξε ο Δήμος μου, του έδωσε την δυνατότητα να φιλοξενήσει διεθνή σύγχρονα συνέδρια (2) και όχι κοιμισμένες χωρίς μέλλον εκδηλώσεις. Έδωσε την δυνατότητα να έρθουμε πιο κοντά, παρ’ ότι έχουμε πολύ δρόμο ακόμη, στην ηλεκτρονική δημοκρατία, που είναι πολύ πιο άμεση από αυτή του κέντρου.
Έχουμε την δυνατότητα να παρακολουθούμε τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου μέσα από τον υπολογιστή μας (3), να κάνουμε ηλεκτρονικά τα παράπονά μας (4), να συζητήσουμε μεταξύ μας (5).
Όλα αυτά μέσα σε λιγότερο από 3 χρόνια όπου αντί να επιλέξει ο Δήμαρχός μας να δημιουργήσει μια Αντιδημαρχία Δημοτικής Αστυνομίας, επέλεξε να αξιοποιήσει τα κονδύλια της ΕΕ.
Όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να είναι λόγια ενός κατοίκου της Θεσσαλονίκης, αν είχε την τύχη να έχει εκλέξει ανθρώπους με όραμα και διάθεση για δουλειά στην ηγεσία του Δήμου του. Δυστυχώς η εκλεγμένη ηγεσία στην αρχή της τετραετίας που διανύουμε αποφάσισε ότι χρειάζεται μια φοροεισπρακτική αντιδημαρχία, αυτή της Δημοτικής Αστυνομίας, αντί μιας περισσότερο αναπτυξιακής όπως αυτή των Ευρωπαϊκών Έργων. Είναι η ίδια ηγεσία που έχει θεσπίσει τα υψηλότερα δημοτικά τέλη με τις σχεδόν μηδενικές παροχές, η ίδια ηγεσία που κάνει διαπλάτυνση πεζοδρομίων την εποχή που στενεύουν οι δρόμοι από τα έργα του μετρό, η ίδια ηγεσία που κοιτάει να προσπορίσει έσοδα για τον Δήμο από τα τραπεζοκαθίσματα και όχι από την προσέλκυση business τουριστών, η ίδια ηγεσία που χρεώνει τους εναλλακτικούς παρόχους που σκάβουν για δικά τους δίκτυα πιο ακριβά από οποιονδήποτε δήμο της χώρας, η ίδια ηγεσία που στο site του Δήμου Θεσσαλονίκης πιο πολύ νοιάζεται στο να μάθουμε ποιός κυβερνά τον Δήμο παρά νε ενημερωθούμε για οτιδήποτε άλλο. Το αστείο βρίσκεται στο ότι ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης είναι και έμμισθο μέλος του ΔΣ της ζώνης Καινοτομίας Θεσσαλονίκης.
Όλα τα παραπάνω αν και θα μπορούσαν να είναι λόγια ενός κατοίκου της Θεσσαλονίκης, αν είχε την τύχη να έχει εκλέξει ανθρώπους με όραμα και διάθεση για δουλειά στην ηγεσία του Δήμου, δεν είναι παρά λόγια του δημότη Τρικκαίων, του κάτοικου των Τρικάλων, της πιο ψηφιακής πόλης στην Ελλάδα.
Τα αριθμημένα κομμάτια του κειμένου αντιστοιχούν στα παρακάτω link
Υ.Γ. Σ’ αυτή την πόλη έχουν μείνει να παλεύουν κάποιοι τρελλοί να αποδείξουν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει.

Pingback: Ένα γλυπτό του σήμερα | magicasland