Εγώ πιστεύω ότι “αντιφασισμός” γενικά είναι μια, εν τέλει, ανυπόστατη έννοια: ποια η διαφορά της επιχειρηματολογίας Κασιδιάρη απ’την επιχειρηματολογία Τζήμερου ας πούμε, η του Στέφανου Μάνου; Πριν βιαστείτε να αντικρούσετε, απλά να θυμίσω πως ΑΝ ΔΕΝ υπήρχαν αυτόπτες και δεν έβγαινε η πραγματικότητα στην υπόθεση Φύσσα πάλι το κλίμα θα ήταν “τα έβαλαν με τραμπούκους της ζώνης” ή ακόμα χειρότερα “πλακώθηκαν για το ποδόσφαιρο”, όπως και έγινε αυτό το τελευταίο από το ΣΚΑϊ.
Έπειτα, μια πορεία οφείλει να αυτοπεριφρουρείται από μπάχαλα – και όχι πια, να αρκείται σε ένα μεταγενέστερο “παρεισέφρυσαν ξένα στοιχεία”.
Τέλος, ας αναρωτηθούμε: θέλουμε να φτάσουμε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης για να καταλάβουμε δυο πράματα, ή είναι χρησιμότερο ΣΗΜΕΡΑ, να καταλάβουμε τί είναι ο φασισμός και πως “οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν”?

Επειδή εγώ βρισκόμουν στο πίσω μέρος και είχα διαφορετική οπτική γωνία απλά να συμπληρώσω τα εξής. Η πορεία (πέρα από τους κάδους στο Μπεζεστένι) ήταν πολύ ήρεμη. Αλλά με το που στρίψαμε Τσιμισκή και ήταν προφανές ότι το σύνολο της πορείας εγκλωβίστηκε από την αστυνομία στο σε εκείνο το σημείο πρέπει να παραδεχθώ ότι η εικόνα από πίσω κοιτώντας προς τα εμπρός ήταν τρομακτική. Η Αστυνομία ήταν προφανές ότι επεδίωκε την σύγκρουση αλλιώς θα είχε αφήσει, έστω και προς το Λιμάνι, ένα δρόμο ανοιχτό για να συνεχισθεί η πορεία. Αυτό μου έκανε εντύπωση γιατί εδώ και αρκετά χρόνια σπάνια επιδιώκεται από την αστυνομία σύγκρουση στην Θεσσαλονίκη. Η ανάγκη (;) για σύγκρουση ήταν τόσο έντονη που κυνηγώντας το κομμάτι της πορείας που βρέθηκε στην Παραλιακή (αφού την διέλυσαν σε 3 κομμάτια στην Βενιζέλου), έπνιξαν με δακρυγόνα το κάτω μέρος της Αριστοτέλους που ήταν γεμάτο από κόσμο που λογικά δεν ήξερε που να πάει να προφυλαχθεί. Για την ιστορία, το κυνηγητό συνεχίσθηκε και μάλιστα σε έντονους ρυθμούς σε όλο το μήκος της Τσιμισκή (όπου έσπασαν και κάποιες βιτρίνες καταστημάτων) και από την Εθνικής Αντιστάσεως συγκέντρωσαν τα απομεινάρια της πορείας πίσω στην Καμάρα.

Και εδώ πρέπει να συμφωνήσω και μαζί σου ότι με την λογική που γίνονται ακόμη και αυτές οι αντιφασιστικές πορείες δεν θα μαζικοποιηθούν ποτέ. Σε τύπο αστεϊσμού τόσο κατά την διάρκεια της πορείας όσο και μετά σε διαφορετική παρέα ρώτησα τι θα γινόταν αν εμφανιζόταν ο Μπουτάρης που τουλάχιστον στο θέμα ΧΑ τους έχει χαρακτηρίσει εγκληματική οργάνωση κατ’ επανάληψη και προ πολλού και έχει γνωστή στάση συνολικά σε θέματα ρατσισμού. Η απάντηση και στις δύο παρέες ήταν ότι μάλλον θα υπήρχε πρόβλημα και καλύτερα να μην εμφανιζόταν. Αν ακόμη και σε αυτό το θέμα που ενώνει διαφορετικούς πολιτικούς χώρους καταφέρνουμε να μένουμε διασπασμένοι δυστυχώς παίζουμε το παιχνίδι τους. Στο τέλος μην καταλήξουμε το μόνο που μας χωρίζει να είναι το χρώμα από το αστέρι στο ίδιο στρατόπεδο συγκέντρωσης.

ΥΓ Δείτε το ενδιαφέρον φωτορεπορτάζ από το ThePressProject