“Όλοι οι καργιόληδες μια εταιρία”;

Να τους χαιρόμαστε όλους !!!!!!!!!!

Η καταδίκη Ψωμιάδη, αν ψηφιστεί το νομοσχέδιο ως έχει, θα εντάσσεται στην περίπτωση του άρθρου 2. Το άρθρο αυτό, όμως, δεν παραγράφει το αξιόποινο της πράξης, αλλά μόνον την ποινή. Λεπτή η διαφορά, αλλά πολύ σημαντική: ο Ψωμιάδης θα συνεχίσει να είναι καταδικασμένος (και, ως εκ τούτου, θα αδυνατεί να επανέλθει στη θέση του Περιφερειάρχη ή να είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές), αλλά δεν θα κληθεί ποτέ να εκτίσει την ποινή που του επιβλήθηκε.
Η μόνη περίπτωση που θα μπορούσε να τη γλιτώσει θα ήταν αν εφαρμοζόταν το άρθρο 5. Αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί, από τη στιγμή που διώκεται για παράβαση καθήκοντος, που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης έως δύο ετών, δηλαδή ποινή μεγαλύτερη από το όριο που θέτει το άρθρο 5 (σημασία έχει η ποινή που προβλέπει ο νόμος και όχι η ποινή στην οποία καταδικάστηκε).
Για τον τελευταίο λόγο δεν νομίζω ότι ευσταθούν και όσα γράφονται στο άρθρο για τις υπόλοιπες υποθέσεις εναντίον του Ψωμιάδη. Τα αδικήματα για τα οποία διώκεται τιμωρούνται με ποινές μεγαλύτερες του έτους, οπότε δεν θα καταλήξουν στο αρχείο.

Εγώ λέω ότι οι «διακεκριμένοι νομικοί παραστάτες» του Ψωμιάδη ίσως θα πρέπει να μελετήσουν λίγο παραπάνω το νομοσχέδιο.

Όσο για την ικανοποίηση του Ψωμιάδη (αν πράγματι αυτό ισχύει και δεν τα θαλάσσωσε και σε αυτό το σκέλος ο αρθρογράφος), ένα έχω να πω: κανείς πραγματικά αθώος δεν ικανοποιείται όταν η υπόθεσή του καταλήγει στο αρχείο, χωρίς να αθωωθεί με απόφαση δικαστηρίου. Όταν είχε τεθεί σε ισχύ παλαιότερα ο (πανομοιότυπος) νόμος Παπαληγούρα, πολίτες που απαλλάχθηκαν κατηγοριών με τον παραπάνω τρόπο προσέφυγαν στο ΕΔΔΑ, ισχυριζόμενοι ότι παραβιάστηκαν δικαιώματά τους, ακριβώς επειδή δεν απαλλάχθηκαν ως αθώοι, αλλά λόγω της αιφνίδιας παραγραφής.