Μια από τις όψεις του δράματος
Το παραπάνω video το τράβηξα χτες το βράδυ στο άγαλμα του Βενιζέλου. Καμιά διακοσαριά άνδρες γυναίκες παιδιά από την Γεωργία μαζεμένοι προσπαθούσαν να δώσουν κουράγιο ο ένας στον άλλο και να ζητήσουν από τους Έλληνες, με καλύτερα ελληνικά από τον Κακιασβίλι, να βοηθήσουν.

Το πρόβλημα της Ρωσίας με την Γεωργία δεν είμαι ο ειδικός για να το αναλύσω. Έχουν γραφτεί πάρα πολλά κείμενα και από ειδικούς και από αυτούς που νομίζουν ότι είναι ειδικοί. Σαφώς η σύγκρουση δεν γίνεται γιατί ενδιαφέρονται για τους Οσέτους (;).

Το αποτέλεσμα όμως της υπεροψίας της; πουλημένης Γεωργιανής κυβέρνησης αλλά και της αλαζονικής Ρωσικής είναι δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Χιλιάδες (;) νεκροί και άνθρωποι σαν αυτούς στις φωτογραφίες, να ανησυχούν για τους οικείους τους.

Ενδεικτικό του πως αλλάζει ο τόπος και ο τρόπος μας ήταν η ύπαρξη προβολικού στο άγαλμα του Βενιζέλου συνδεδεμένου με laptop που έψαχνε ειδησεογραφικά sites για να ενημερώθούν οι παριστάμενοι για τα τεκταινόμενα στην πατρίδα τους. Ούτε εφημερίδες, ούτε τηλεόραση. Internet.

Ακόμα και τα video που ήταν στα Αγγλικά τα παρακολουθούσανε με προσοχή. Όταν ακούγανε κάποια γνωστή λέξη, Σοκούμι, Βατούμι, μονολογούσανε :
-Α, Σοκούμι
- Βατούμ
Αλλά βλέπεις κανείς δεν νοιάζεται για τον κακομοίρη πολίτη. Όλοι βλέπουν ενεργειακούς δρόμους και πιόνια.


Pingback: Ψαχνοντας υποστήριξη « We are not alone
August 12, 2008 - 8:03 pm
Μια παρατήρηση μόνο: Οι εξ Οσετίας “πρόσφυγες” (που είδαμε στην τηλεόραση να συγκεντρώνονται έξω από το κτίριο της κυβέρνησης της Γεωργίας και να φωνάζουν) εμένα πάντως δε μου θύμισαν καθόλου πρόσφυγες. Όλοι με ρούχα “βόλτας” και κανείς δεν κράταγε μια βαλίτσα! Αν εγκατέλειπα το σπίτι μου, θα έπαιρνα τουλάχιστον μερικές αλλαξιές ή κάποια τιμαλφή…
Δεν ξέρω τι ακριβώς συνέβαινε εκεί… (όταν όμως η προπαγάνδα δεν προετοιμάζεται καλά, καταντά γελοιότητα!)
August 13, 2008 - 2:24 pm
Πολλή σημαία βλέπω στη μάζωξη.
Όπου βλέπεις πολλή σημαία, αργεί να ξημερώσει. Ο λόγος? Ακόμη και οι πιο χαζοί ηγέτες, όπως ο Σαακασβίλι, μπορούν να κραδαίνουν από μια σημαία, για να ρίχνουν στάχτη στα μάτια των υπηκόων τους, όταν έχουν κάνει χοντρή μ………
Αυτό όμως που τελικά μένει μετά από κάθε μ….. είναι το μίσος μεταξύ των λαών. Ένα μίσος, που πατάει μεν στο ότι κάθε λαός έχει διαφορές (όπως και από την άλλη περισσότερες ομοιότητες) αλλά κατά τ’ άλλα έχει βάση μόνο στα συμφέροντα των αφεντικών.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ηλιθιότητα από τους πολέμους. Να τους πετάξουμε μαζί με τους εθνικισμούς στο χρονοντούλαπο της ιστορίας μια και καλή.
August 14, 2008 - 10:13 pm
Εκεί είναι ο Καύκασος, κανείς δεν αναρωτήθηκε τι γίνεται με τους πόντιους Έλληνες που ζουν εκεί???
Ποιά είναι η άποψη των ποντίων? και κυρίως ποιά είναι η κατάσταση με τα πραγματικά μεγέθη των πληθυσμών?
August 15, 2008 - 8:26 pm
Γενικά αντιπαθώ την Ρωσία.. Σ’αυτή τη περίπτωση όμως πιστεύω πως ο Γεωργιανός πρόεδρος έκανε ξεκάθαρη μ…..α και την πληρώνει ο λαός του… Δεν είναι πάντα οι μικροί αθώοι και οι μεγάλοι δεν είναι πάντα ένοχοι απέναντι στους μικρούς..
August 16, 2008 - 11:34 am
@Mpleka
Το ποιοί ήταν μπροστά στις κάμερες είναι άσχετο με το ποιοί ήταν νεκροί στα χαντάκια ή στον δρόμο της προσφυγιάς. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο
@Inlovewithlife
όπως βλέπεις από το επόμενο σχόλιο αυτό είναι πολύ δύσκολο.
@ Πολίδης
Ξέρετε κάτι παραπάνω; Μοιραστείτε το μαζί μας. Σε κάθε περίπτωση όμως το ενδιαφέρον μας για τον χαμό αμάχων δεν σταματά στους πόντιους του Καυκάσου.
@ΔρΣατο
Πολύ σωστή η τελευταία πρόταση.