Μια από τις όψεις του δράματος
[argos]QF9-bZsOHxw[/argos]
Το παραπάνω video το τράβηξα χτες το βράδυ στο άγαλμα του Βενιζέλου. Καμιά διακοσαριά άνδρες γυναίκες παιδιά από την Γεωργία μαζεμένοι προσπαθούσαν να δώσουν κουράγιο ο ένας στον άλλο και να ζητήσουν από τους Έλληνες, με καλύτερα ελληνικά από τον Κακιασβίλι, να βοηθήσουν.

Το πρόβλημα της Ρωσίας με την Γεωργία δεν είμαι ο ειδικός για να το αναλύσω. Έχουν γραφτεί πάρα πολλά κείμενα και από ειδικούς και από αυτούς που νομίζουν ότι είναι ειδικοί. Σαφώς η σύγκρουση δεν γίνεται γιατί ενδιαφέρονται για τους Οσέτους (;).

Το αποτέλεσμα όμως της υπεροψίας της; πουλημένης Γεωργιανής κυβέρνησης αλλά και της αλαζονικής Ρωσικής είναι δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Χιλιάδες (;) νεκροί και άνθρωποι σαν αυτούς στις φωτογραφίες, να ανησυχούν για τους οικείους τους.

Ενδεικτικό του πως αλλάζει ο τόπος και ο τρόπος μας ήταν η ύπαρξη προβολικού στο άγαλμα του Βενιζέλου συνδεδεμένου με laptop που έψαχνε ειδησεογραφικά sites για να ενημερώθούν οι παριστάμενοι για τα τεκταινόμενα στην πατρίδα τους. Ούτε εφημερίδες, ούτε τηλεόραση. Internet.

Ακόμα και τα video που ήταν στα Αγγλικά τα παρακολουθούσανε με προσοχή. Όταν ακούγανε κάποια γνωστή λέξη, Σοκούμι, Βατούμι, μονολογούσανε :
-Α, Σοκούμι
– Βατούμ
[argos]nPw9cvbuAOo[/argos]
Αλλά βλέπεις κανείς δεν νοιάζεται για τον κακομοίρη πολίτη. Όλοι βλέπουν ενεργειακούς δρόμους και πιόνια.


Pingback: Ψαχνοντας υποστήριξη « We are not alone