Μάρτυρες και μαρτύρια

Η ιστορία είναι γνωστή και αποτελεί ντροπή για τους κυβερνήτες της πόλης. Η συνέχεια της είναι αν όχι το ίδιο ντροπιαστική το λιγότερο, στο ένα τρίτο της, γελοία.

Το γελοίο κομμάτι είναι η απάντηση του Δημάρχου Θεσσαλονίκης προς την Ισραηλιτική Κοινότητα της Θεσσαλονίκης, όπου προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιόλογητα λέει ή μάλλον δεν λέει πολλά ενδιαφέροντα πράγματα.

Το άλλο κομμάτι είναι η απάντηση της ΙΚΘ στην γελοιότητα του Δημάρχου, η οποία μέσα στα πλαίσια της πόλης και των καταστάσεων είναι ικανοποιητική. Δηκτική αλλά και προσεκτική σε κάθε περίπτωση ξεκαθαρίζει την θέση της κοινότητα ως προς το μαρτυρική ακι στο τέλος αφήνει τους αιρετούς να αποφασίσουν για την ένταξη ή μη μια και δεν έχει σημασία για την κοινότητα, ορθά κατά την άποψή μου, η ένταξη η μη. Αυτό που έχει σημασία είναι όλα τα άλλα εκτός από την ίδια την ένταξη. (Τελικά Abranavel μιλήσανε 🙂 )

Το τρίτο κομμάτι είναι η ανακοίνωση της κίνησης υπό τον κ. Μηταφίδη, όπου αναφέρεται στα ψέμματα του δημάρχου.

Ας τις δούμε μια μια.

Ο Δήμαρχος στην επιστολή του, πέρα από τα τετριμένα αλλά και τις ανακρίβειες που επισημαίνει ο κ. Μηταφίδης στην δική του επιστολή, τονίζει με νόημα, κατά την άποψή μου, ορισμένους από τους στόχους της ένωσης των μαρτυρικών πόλεων :

” Μεταξύ άλλων αναφέρει ως σκοπούς και:

-Την «αναζήτηση και διεκδίκηση των εύλογων, δίκαιων και πλήρων ηθικών και υλικών αποζημιώσεων».

-Την «αναζήτηση και η διεκδίκηση της επιστροφής με κάθε μέσο των λεηλατηθέντων από τις κατοχικές δυνάμεις πολιτιστικών θησαυρών».

-Την «ανέγερση κοινού μνημείου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών, η συγκρότηση ιστορικού αρχείου» κ.λ.π.

Κύριε Πρόεδρε, αντιλαμβάνεστε τη σοβαρότητα του θέματος και το ότι το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης χωρίς την δική σας σύμφωνη γνώμη δε θα μπορούσε να πάρει μια τόσο σοβαρή απόφαση. Εάν, λοιπόν, συμφωνείτε με τους όρους που θέτει το Καταστατικό του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και εξουσιοδοτείτε το Δ.Σ. του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων να χειρίζεται τα παραπάνω σοβαρά θέματα, θα ήθελα να μας το γνωρίσετε εγγράφως, έτσι ώστε σε επόμενο Συμβούλιο μας να ληφθεί απόφαση σύμφωνα απολύτως με τις δικές σας απόψεις».

(οι επισημάνσεις δικές μου)

Τι ακριβώς εννοεί και γιατί από όλους τους στόχους έχει επιλέξει  αυτούς τους 3;

Ρωτάει την ΙΚΘ αν ψάχνεται για αποζημειώσεις. Γιατί, έχει γίνει κάποια συμφωνία κατά την οποία έχουν παραιτηθεί των όποιων διεκδικήσεων της;  Τι θέλει να πει και δεν λέει ο δήμαρχος; Προσπαθεί να εγκλωβίσει την ΙΚΘ σε κάποιες παραδοχές;

Η ίδια όμως η απάντηση, ευγενική, της ΙΚΘ, στέκεται στην ουσία, του ότι είναι μαρτυρική η πόλη σε κάθε περίπτωση, αναρωτιέται για το σκεπτικό της ομόφωνης διαπαραταξιακής απόφασης της επιτροπής που γνωμοδότησε και χαίρεται που ο δήμαρχος συμμερίζεται την άποψη της κοινότητας και καταλήγει ότι την απόφαση θα την πάρει το αιρετό συμβούλιο της πόλης. (Η επισήμανση πάλι δική μου).

Είναι προειδοποίηση;

Ο κ. Μηταφίδης στέκεται στις ανακρίβειες του δημάρχου που δεν ήταν παρών και ξαναζητά την σύγκληση του δημοτικού συμβουλίου που θα πάρει την απόφαση ένταξης της Θεσσαλονίκης στο δίκτυο.

Για μένα η ένταξη δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει αυτό που λέει ο Abranavel :

…Neither do I claim that the citizens of Thessaloniki are more intollerant or antisemites because their elected officials are; most of them are simply utterly ignorant of the history of the city and the vast majority of them comes from other greek towns or resided in Asia Minor until 1923. My aim is to show that there is a constant effort to erase the Jewish past of the city, forget their exterminated compatriots, minimize all surviving jewish presence and operate in a decent mode only when pressured by external events.…”

Τέλος είμαι σίγουρος ότι αύριο το θέμα θα το “παίζει” και πάλι η Μαρούλα Πλήκα στην “Αυγή” ενώ ο τοπικός τύπος θα ασχολείται με πιο σημαντικά ζητήματα.

11 Responses to Μάρτυρες και μαρτύρια

  1. Το ερώτημα είναι τί κάνετε όλοι εσείς που είστε «κοντά» στον τύπο της πόλης. Δεν μιλάτε; Δεν παρεμβαίνετε; Άρχισαν να μου μιλάνε εδώ Αθηναίοι φίλοι για το ζήτημα και δεν είχα κουράγιο να τους αντικρύσω. Αυτή την ντροπή ποιος θα τη βγάλει από πάνω μας; Οι κόλακες του Λουδοβίκου;

  2. Pingback: (Υπερ)τοπική και α-τοπική δημοσιογραφία « Meta Journalism

  3. @exiled
    Το παρακάτω σχόλιο από το δικό σου λέει κάποια πράγματα. Εμείς λοιπόν, ναι μιλάμε και παρεμβαίνουμε, μόνο που δεν αποφασίζουμε. Άλλοι έχουν και το μαχαίρι και το καρπούζι.

  4. Exiled, εκτιμώ τις σταράτες τοποθετήσεις σου στα όσα συζητάμε στο thess.gr, αλλά στο συγκεκριμένο θέμα είσαι άδικος. Μπορεί να μη γράψανε όλοι όσοι θα έπρεπε για να το αναδείξουν, αλλά τα όσα γράψανε ήταν καίρια και σφαιρικά απ’ την πρώτη μέρα. Κι οι φίλοι σου στην Αθήνα, μόνο μέσω των πολιτικών χώρων που ανακίνησαν το θέμα, του indymedia και των blogs μπορεί να πληροφορήθηκαν, γιατί απ’ όσο μπόρεσα να διαπιστώσω, ούτε στα κεντρικά φύλλα δε γράφτηκε τίποτα. Ρώτησέ τους πως το μάθανε, από περιέργεια.

  5. Θες να είμαι ειλικρινής argos? Μιλήσανε γιατί είδαν οτι υπήρξε υποστήριξη, έστω και μέσω των 5 ιστολογίων που ασχολήθηκαν με το θέμα. Επίσης και γιατί υπήρξε κάποια εσωτερική αντίδραση λόγων των συναισθηματικών εντάσεων που κυριαρχούν αυτή την στιγμή λόγω του νεκροταφείου – κάθε οικογένεια στη Θεσσαλονίκη έχει φωτογραφίες από ανθρώπους τα οστά των οποίων βρίσκονται αυτή την στιγμή κάτω από το ΑΠΘ.

    Να προσυπογράψω την άριστη ανάρτηση σου και ιδιαίτερα το κομμάτι που αναφέρεσαι οτι ο Δήμαρχος επέλεξε τους συγκεκριμένους στόχους ως ενδεικτικούς του Δικτύου. Προσωπικά θεωρώ οτι οι υποψίες σου είναι δικαιολογημένες και η αναφορά στα χρήματα είναι για να εγείρει ερωτηματικά για τους (γνωστό τοις πάση) φιλοχρήματους εβραίους.

    Πληροφοριακά να προσθέσω οτι σύμφωνα με την συνθήκη Ελλάδος-Ο.Δ.Γερμανίας, η Ελλάδα έχει παραιτηθεί από την διεκδίκηση αποζημιώσεων έναντι ενός ποσού των 115.000.000 μάρκων. Αυτά τα χρήματα θα έπρεπε να είχαν μοιρασθεί ανάμεσα στα άτομα που υπέστησαν διώξεις οπως το Δίστομο, την ελληνική εβραική κοινότητα, τον Χορτιάτη κ.α. Προφανέστατα όλοι αυτοί δεν είδαν ούτε δραχμή από αυτά τα χρήματα. Αρα δεν είναι δυνατόν η ΙΚΘ να ζητήσει αποζημιώσεις από το Γερμανικό Κράτος. (εξαίρεση αποτελούν τα λύτρα, σε μορφή δανείου, που ζήτησε και πήρε ο Μερτεν για να απελευθερώσει τους εβραίους από τα καταναγκαστικά έργα στην Χαλκιδική και να γλυτώσει ένα μέρος του νεκροταφείου).

    Οσο για τον τοπικό τύπο ας μην μιλήσουμε. Οι εξαιρετικές αναρτήσεις του argos για το πως η Μακεδονία και ο Αγγελιοφόρος εξαφάνισαν το ζήτημα με τα πρώτα ευρήματα του εβραικού νεκροταφείου είναι ενδεικτικές. Γενικώς να παρατηρήσω την εντυπωσιακή ομοιομορφία στις συμπεριφορές των επίσημων φορέων της πόλης και από οτι θυμάμαι είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που δημιουργήθηκε ένα, έστω και περιορισμένο και υποτονικό, θέμα στην πόλη.

  6. Ο “Λουδοβίκος” (έξοχο το παρατσούκλι, exiled) σίγουρα κάτι θέλει να πει με την παράθεση των συγκεκριμένων αποσπασμάτων.

    Ελπίζω να μην το πηγαίνει εκεί που εννοεί ο abravanel.

    Εγώ, πάντως, βλέπω στο καταστατικό του Δικτύου σκοπούς που κάλλιστα μπορεί να επιδιώξει η Θεσσαλονίκη:

    “• Η ανάληψη ουσιαστικών πρωτοβουλιών για τη λήψη και εφαρμογή μέτρων και προγραμμάτων για τη διατήρηση άσβεστης της ιστορικής μνήμης των εκατομμυρίων θυμάτων του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου για να μην ξαναγίνει πόλεμος, της μνήμης του Ελληνικού λαού για τη συνεισφορά του στον αγώνα για τη συντριβή του Ναζισμού και του φασισμού και της καταξίωσης των αγωνισθέντων, σφαγιασθέντων, εκτελεσθέντων, διωχθέντων, φυλακισθέντων, μαρτυρησάντων, βασανισθέντων κατοίκων των πόλεων και των χωριών τους κατά τη Γερμανική, Ιταλική και Βουλγαρική Κατοχή της περιόδου 1940-1945.
    • Η προώθηση των αδελφοποιήσεων μεταξύ των μαρτυρικών περιοχών και η δημιουργία μονίμου δικτύου συνεργασίας και διασύνδεσης μεταξύ τους, αλλά και μεταξύ αυτών και αντιστοίχων περιοχών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε όλες τις χώρες που αντιμετώπισαν παρόμοια βαρβαρότητα και καταστροφή , για την κοινή και αποδοτικότερη διερεύνηση της ιστορίας, την ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειριών , καθώς επίσης η δημιουργία Δικτύου στα πλαίσια του ευρύτερου ελληνισμού για τη στήριξη αντιστοίχων σκοπών σε διεθνές επίπεδο. {…}
    • Η διεξαγωγή στις συμμετέχουσες περιοχές και σε κάθε περιοχή της χώρας και του εξωτερικού, ποικίλων εκδηλώσεων με συνέδρια, συνδιασκέψεις, εκθέσεις, ημερίδες, ομιλίες, συναντήσεις και κάθε άλλο πρόσφορο μέσο για την αναζήτηση, την έρευνα και την προβολή της ιστορικής αυτής περιόδου.”

    Όπως δηκτικότατα παρατήρησε και το ΚΙΣ, ο “Λουδοβίκος” φρόντισε να δημοσιοποιήσει πάραυτα και παντού την ακατανόητη επιστολή του, μάλλον επειδή διαπίστωσε ότι οι κακοί bloggers θα του χαλούσαν το ατσαλάκωτο προφίλ του…

  7. @Abranavel
    Με κάνεις και κοκκινίζω 🙂
    Έστω και υποτονικό, κάτι είναι. Από το τίποτα.

  8. Είναι κάτι που δεν περίμενα και με χαροποιεί απίστευτα – όπως ανέφερε και ο Πάνος είναι μια βάση για να ξανασυζητηθεί το θέμα μετά τις διακοπές και οι οποίες δε του επιτρέπουν να πάρει την έκταση που του αξίζει. Είμαστε λίγοι προς το παρόν αλλά ελπίζω…

    υγ. Αν μπορείς σε παρακαλώ στείλε μου το email σου γιατί ψάχνοντας στο ιστολόγιο σου δεν βρήκα τίποτα.

  9. Pingback: Shame on the Municipality of Thessaloniki « Abravanel

  10. Pingback: Α-τοπική δημοσιογραφία

  11. Pingback: (Υπερ)τοπική και α-τοπική δημοσιογραφία at Non-Linear Complexity