Τι σε κάνει “δικό μας”;

Το πρόβλημα που περιγράφεται παρακάτω δεν είναι μόνο πρόβλημα της πόλης μας, είναι πρόβλημα της ελληνικής νομοθεσίας και του ελληνικού κράτους που προτιμά πολλές φόρες να ξεχνά ότι ο κόσμος αλλάζει, ο κόσμος μικραίνει, ότι δεν είμαστε μόνοι μας. Φιλοξενούμε ανθρώπους από διάφορα μέρη του κόσμου που έχουν έρθει για μια καλύτερη ζωή. Μερικοί από αυτούς, όπως η περίπτωση που ακολουθεί έχουν ζήσει περισσότερα χρόνια στην πατρίδα μας/τους παρά στον τόπο καταγωγής τους.

Ο λόγος που η επιστολή αυτή φιλοξενείται στο thess, έχει να κάνει με το ότι ο συνάνθρωπός μας που ζητά την συμπαράστασή μας είναι συμπολίτης μας. Δεν ξέρω τι ακριβώς μπορώ να κάνω, ίσως τίποτα αλλά σίγουρα μπορώ να του δώσω βήμα εδώ μέσα. Ξεπεράστε τις όποιες φοβίες σας και δέστε το πρόβλημα όπως εμφανίζεται. Έχει δικαίωμα στο όνειρο, στην ζωή ο Χατσατριάν;

“Ήρθα στην Ελλάδα το 1993 σε ηλικία 8 ετών μαζί με την οικογένεια μου για μια καλύτερη ζωή. Φοίτησα κανονικά στο σχολείο από την Α΄ Δημοτικού μέχρι και την Γ΄ Λυκείου. Το 2005 μετά από εξαετή ευδόκιμη φοίτηση, μέσω πανελλαδικών εξετάσεων πέρασα στο Τ.Ε.Ι. Μεσολογγίου.

Μέχρι στις 20.1.2006 η άδεια διαμονής μου ήταν Αυτοτελής (επειδή ήμουν μαθητής), από τις 20.1.2006 μέχρι στις 20.1.2007 ανανέωσα την άδεια διαμονής μου σαν σπουδαστής (καθώς ήμουν πλέον φοιτητής στο Τ.Ε.Ι. Μεσολογγίου).

Πήγα στο Τ.Ε.Ι. Μεσολογγίου, έκανα την έγγραφη και έμεινα εκεί για λίγο χρονικό διάστημα. Οι γονείς μου οικονομικά δεν μπορούσαν να με βοηθήσουν για αυτό αναγκάστηκα να εγκαταλείψω τις σπουδές μου και να γυρίσω πίσω στην Θεσσαλονίκη και στην οικογένεια μου επειδή αντιμετώπιζα σοβαρό οικονομικό πρόβλημα.

Ήρθα στην Θεσσαλονίκη και άρχισα να εργάζομαι. Στις 20.1.2007 ανανέωσα την άδεια διαμονής μου πλέον σαν εργαζόμενος. Στις 10 Οκτωβρίου 2007 πληροφορήθηκα από το γραφείο αλλοδαπών ότι η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας για να εκδώσει την άδεια διαμονής της περιόδου 20.1.2006 – 20.1.2007 (το χρονικό διάστημα δηλαδή που είχα καταθέσει αίτηση για άδεια διαμονής μου σαν σπουδαστής) ζητά να προσκομίσω αναλυτική βαθμολογία από το Τ.Ε.Ι. Μεσολογγίου.

Εγώ όμως αναγκάστηκα να εγκαταλείψω τις σπουδές μου για τους παραπάνω λόγους που σας ανέφερα και δεν έχω δώσει εξετάσεις.

Τι έπρεπε να κάνω τώρα;

Ρώτησα στο γραφείο αλλοδαπών. Με την απάντηση που πήρα ξαφνιάστηκα. Μου είπαν πως την περίπτωση μου δεν την έχει προβλέψει ο νομοθέτης και μου έδωσαν κάποιο τετραψήφιο αριθμό τηλεφώνου του Υπουργείου Εσωτερικών στη Διεύθυνση Αλλοδαπών.

Την επόμενη μέρα το πρωί πήρα τηλέφωνο. Το σήκωσε κάποιος υπάλληλος και άρχισα να του λέω το πρόβλημα μου. Έκπληκτος άκουσα την απάντηση. Μου λέει.

-Νεαρέ δεν μπορείς να κάνεις του κεφαλιού σου.

Του λέω:
-Τι του κεφαλιού μου έκανα; Δεν μπόρεσα για οικονομικούς λόγους να συνεχίσω τις σπουδές μου. μου απαντά λέγοντας επί λέξει.

-Νεαρέ δεν είστε έλληνας πολίτης, δεν μπορείτε να κάνετε ότι κάνει ένας έλληνας πολίτης,

Μη μπορώντας να με βοηθήσει, με παρέπεμψε σε έναν άλλον υπάλληλο, ο άλλος σε έναν άλλον, ο άλλος σε έναν άλλον. Ώσπου μια ευγενικής ιδιαίτερα κατοπιστική κυρία μου υπόδειξε να απευθυνθώ στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας αλλά και να συμβουλευτώ έναν δικηγόρο.

Πήγα στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Εκεί με ενημέρωσαν ότι μόνο με δικηγόρο θα μπορούσε να γίνει δεκτός και με παρέπεμψε στο γραφείο αλλοδαπών του δήμου της περιοχής μου.

Πηγαίνω στο γραφείο αλλοδαπών. Η υπάλληλος στην οποία απευθύνθηκα έδειξε μεγάλη κατανόηση. Ασχολήθηκε με την υπόθεση μου, πήρε τηλέφωνο στην περιφέρεια. Μάλιστα αφού πήγε η ίδια (και για άλλες υποθέσεις) στην περιφέρεια μου είπε να περιμένω γιατί εκεί είχαν πάρα πολύ δουλειά. Το αποτέλεσμα είναι ότι από τον Οκτώβριο μέχρι και σήμερα δεν έχω βγάλει καμιά άκρη….”

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.