Ο μόνος λόγος που βρίσκω ότι είναι δυστυχές που “δεν τρομάζουμε κανέναν, δεν ξεκουνάμε κανέναν” έτσι είναι ότι είναι πραγματικό, βαθύ κρίμα. Θέλουμε τόσο πολύ να αλλάξουν τα πράγματα, να γίνει κάτι, αλλά οι ελπίδες μας πάνε να στερέψουν, πραγματικά.

Το μόνο που βλέπω να προσφέρει αυτό, ως κίνηση, ως απόπειρα για κάτι, είναι το να δώσει κάποιο λόγο συσπείρωσης των ανθρώπων απέναντι στις καταστάσεις. Να υπενθυμίσει, δηλαδή, στον καθένα που ίσως να σκεφτεί, ακόμα και για μια στιγμή, απέναντι στην κρίση αυτή, ότι δεν είναι κρίση ανθρωπιάς, είναι οικονομική κρίση, ακόμα άνθρωποι είναι αυτοί που την περνάνε, σαν κι εμάς,απλώς δίνεται περισσότερη ελευθερία – δύναμη, ίσως, και λόγω του συλλογικού φόβου – στους ρέποντες προς τις ‘κακές πράξεις’ αυτές.

Εμένα, προσωπικά, μου μιλάει το “Απέναντι στη βία το μόνο που έχουμε να δείξουμε είναι τα πρόσωπά μας”. Δεν υπόσχεται ότι θα αλλάξει κάτι, γιατί μάλλον δε μπορεί, ακόμα και άλλη μορφή να είχε η διαμαρτυρία αυτή. Άμα δείξεις το πρόσωπό σου απέναντι στη βία, ναι, οι πιθανότητες λένε ότι θα είσαι απλά ο πρώτος που θα φάει χαστούκι.

Η βία, άλλωστε, αναζητά την ευκολότερη λεία που της προσφέρεται πάντα, και ο κόσμος εκεί θα είναι απλώς έρμαιο της κάθε Χρυσής Αυγής. Αλλά θα έχει μία διέξοδο για τα συναισθήματα που τον κατακλύζουν, θα δει ότι δεν είναι μόνος του στην κατάσταση αυτή, δεν είναι μόνο αυτός που νιώθει έτσι αλλά καταφέρνει να διαφυλάττει την τιμή του ως Άνθρωπος, ενάντια στη βία αυτή.

Είναι μία πιθανότητα – χωρίς να υπόσχομαι τίποτα, φυσικά – να δώσει ελπίδα σε κάποιους, που να αρκέσει για να παλέψουν, όταν βρουν καποιον τρόπο γι’ αυτό, ενάντια στις δυσμενείς, στεναχωρητικές, τρομακτικές καταστάσεις που βιώνουμε. Και, πού ξέρετε, μπορεί ο Χ Δημήτρης να γνωρίσει τη Χ Μαρία εκεί, που διατηρεί τον ίδιο τρόπο σκέψης, στην ίδια πλευρά των ίδιων καταστάσεων, και να ξυπνήσει η Αγάπη μεταξύ τους. Μέσα στην απόγνωση, μέσα στη βία.

Σε ότι αφορά στου συμμετέχοντες (το νούμερο ήταν χθεσινό όταν έγραφα το άρθρο)μέσω facebook να μου επιτρέψεις να σου πω ότι 250 άτομα μπορείς να έχεις αλλά είναι αμφίβολο αν θα είναι 250 άτομα από αυτό που τσεκάρανε ηλεκτρονικά. Π.χ. υπάρχει ο κ. Χατζής, μόνιμος κάτοικος Αθήνας που δήλωσε ότι θα έρθει, ένας άλλος ο κ. Σαρακηνός που ζεί στο Μόναχο και είναι από Αθήνα, όπως επίσης και γύρω στους 10 δημοσιογράφους που όχι μόνο δεν ξέρω πόσοι θα είναι, αλλά αν θα είναι για δουλειά η για συμμετοχή.
Εκτός από τα ποσοτικά χαρακτηριστικά κοιτάμε πάντα και τα ποιοτικά 🙂

Σε ότι αφορα στην επιλογή του Δημαρχείου, δεν πιστεύω ότι ότι σηματοδοτεί πολιτική επιλογή, μάλλον ανήκει στη σφαίρα του wishful thinking. Οι πολίτες έχουν επιλέξει, τις περισσότερες φορές από μόνοι τους, τα σημεία συνάντησής τους. Η επιλογή του δημαρχείου είναι σε μια προσπάθεια “συμμετοχής” που την βλέπω με την παραχώρησή του για κάθε είδους εκδηλώσεις. Για να σε προλάβω, δεν είναι κακό, ίσα – ίσα. Απλά για μια τόσο γενικευμένη διαμαρτυρία νομίζω ότι η επιλογή άλλου χώρου, π.χ. του Λευκού Πύργου, όπου περνάει και κόσμος αντίθετα από ότι στο Δημαρχείο, θα ήταν καλύτερη για την συμμετοχή. Από την άλλη, η βία, που ευτυχώς ακόμα δεν την είδαμε εδώ όπως στην Αθήνα, έχει συγκεκριμένες περιοχές όπου θα μπορούσε να εκδηλωθεί και στα σίγουρα όχι στην περιοχή του δημαρχείου.

Τέλος, κάνεις ένα μεγάλο λάθος όταν λες “…δεν προκαλεί αναστάτωση και κυρίως δεν ανήκει σε κανέναν.” και βέβαια ανήκει σε όλους μας, λογικές του ότι ο δημόσιος χώρος δεν μας ανήκει μας οδήγησαν στον να ξεπουλάμε τμηματικά την χώρα μας για μίζες.

θα τα πούμε στις 20:30

Χρηστος Μάτης