Κυριακή στην πόλη

Αυτό που μ’ αρέσει σ’ αυτή την πόλη είναι ότι ποτέ δεν βαριέσαι, ιδίως τις Κυριακές. Ο καιρός ήταν όμορφος χτες οπότε ζώστηκα την μηχανή και ξεκίνησα να περπατάω στην αφιλόξενη, κατά πολλούς, πόλη.

Η διαδρομή γνωστή, Αριστοτέλους – παραλία – Λ. Πύργος – Μακεδονία Παλλάς -πίσω. Τι είδα ο γιαπωνέζος;

Στην πλατεία, μπροστά στο Ολύμπιον, το ραδιόφωνο του Ant1 είχε live και η δημοσιογράφος μιλούσε με δυο κοπέλες με ειδικές ανάγκες. Με το που έκανε διάλειμμα για διαφημίσεις έκατσε στην καρέκλα της και δίπλα της και η κοπελίτσα που φορούσε απλά την ζώνη της. Το θέαμα ήταν μάλλον τραγικό και δεν έχει να κάνει με την δική μου σεμνοτυφία

Είπα να κάνω τα στραβά μάτια, μια και είμαι πολλές φορές υπερβολικός, οπότε και συνέχισα την κάθοδό μου προς την παλιά παραλία. Δεν πρόλαβα να κάνω δυο βήματα και να ο επόμενος πειρασμός για βρίσιμο. Ο aμαξάς στην μέση του ποδηλατόδρομου και δίπλα αδιάφορες δυο της δημοτικής αστυνομίας κάνουν την βόλτα τους.

Είπα δεν μπορεί, θα είναι εκτός υπηρεσίας για να μην δίνουν σημασία. λίγο πιο κάτω συναντήθηκαν με άλλους 3 συναδέλφους, εκ των οποίων η μια της κανονικής αστυνομίας. Για να συναντηθούν οι τρεις καινούργια έπρεπε να πέσουν πάνω στον αμαξά, δεν μπορεί να μη τον είδαν.

Μα και οι 5 εκτός υπηρεσίας; Τι κάνανε με τις στολές εκεί; Καμάκι;

Από την άλλη θα μου πεις, τι να κάνει και ο αμαξάς; Πως θα βγάλει το ψωμάκι του; Αφού ο δήμαρχος αποφάσισε να κάνει ποδηλατόδρομους απλά βάφοντας πεζοδρόμια και δρόμους, φυσικό είναι να μην βολεύονται όλοι. Ελπίζω οι φίλοι ποδηλάτες να καταλάβανε πια τι παπάρα είναι οι ποδηλατόδρομοι.

Παρακάτω οι τύποι βρήκανε τον τρόπο να πηγαίνουν πιο ξεκούραστα την βόλτα τους, διαφηιζοντας και το προϊόν.

Μια ομάδα κλόουν λίγο μετά τον Λ. Πύργο ετοιμάζεται για την παράστασή της.

ενώ λίγο πριν τον Αλέκο έχουν παραταχθεί οι πλανόδιοι από την mother Africa

Στον Αλέκο από την άλλη ο πιτσιρικάς αποδεικνύει ότι μπορεί καλύτερα από αυτόν που είναι φουντωτός και κάνει τούμπες, παίζοντας με την Σάρισσα.

Ευτυχώς ο Παπαθεμελής ασχολούνταν με την κρίση…

Παραλία χωρίς κουλούρι είναι σαν η να λείπει ο Λευκός Πύργος από την πόλη.

Η επιστροφή ήταν πιο γρήγορη. Οι κλόουν το είχανε στήσει για τα καλά.

Φυσικά για να τελειώσει η βόλτα με μεγαλοπρέπεια ήταν απαραίτητη και η καθιερωμένη πομπή του γάμου. Μπροστά ο κάμεραμαν, πίσω η νύφη σε γκάμπριο και παραπίσω οι συγγενείς να κορνάρουν και να παίζουν τραγούδια στα ηχοσύνολα των αμαξιών τους.

Δεν νομίζω να περάσανε για να τιμήσουνε το μνημείο.