Η φωτιά στο λιμάνι
Η απόφαση ήταν προειλημμένη. Η νεοφιλελεύθερη λογική, εξάλλου, το επιβάλλει. Συνεχής περιορισμός του δημοσίου και εκποίηση των κερδοφόρων κομματιών, ώστε να λειτουργούν με ιδιωτικά κεφάλαια και κριτήρια στα πλαίσια της “ανταγωνιστικής αγοράς”.
Χθες το πρωί στις 8 θα συνεδρίαζε το Δ.Σ. του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης ΑΕ για να αποφασίσει την ήδη προαποφασισμένη, άνωθεν υπαγορευμένη, προκήρυξη διαγωνισμού πώλησης του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων, που αποτελεί μια κρίσιμη και εξαιρετικά κερδοφόρα λειτουργία του λιμανιού. Όπως ακριβώς συνέβη και στον Πειραιά.
Ήμασταν κι εμείς εκεί. Δίπλα στους απεργούς στάθηκαν μερικές εκατοντάδες συμπολιτών τους, μέλη κομμάτων, συλλογικοτήτων, συνδικαλιστικών οργανώσεων, ανένταχτοι πολίτες, βουλευτές. Σταθήκαμε όλοι δίπλα στο αίτημα να παραμείνει το λιμάνι της Θεσσαλονίκης δημόσιο και κοινωνικό. Όπως κάθε δραστηριότητα κοινωνικού, στρατηγικού και αναπτυξιακού χαρακτήρα.

Κάποια στιγμή τα αίματα άναψαν. Εργαζόμενοι και συνδικαλιστές επιχείρησαν να σπάσουν τη σιδερένια κεντρική πύλη. Ο γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης είδε ένα γκλομπ να προσγειώνεται πάνω του. Το ίδιο και ο βουλευτής Χ. Καστανίδης. Ο βουλευτής Π. Λαφαζάνης σκαρφάλωσε στα κάγκελα της μικρής πύλης. Στη δεύτερη προσπάθεια εφόδου, οι εργαζόμενοι κατάφεραν να σπάσουν την πύλη, εισπράττοντας χημικά στα μούτρα. Η βουλευτής Ε. Αμμανατίδου μαζί με τη Δ. Χαραλαμπίδου από το ΕΚΘ ανέβηκαν στην ταράτσα του φυλακίου εισόδου του λιμανιού και ανάρτησαν πανό. Μετά από όλα αυτά επιτράπηκε η είσοδος σε αντιπροσωπεία αποτελούμενη από βουλευτές, μέλη της διοίκησης του ΕΚΘ και συνδικαλιστές, ώστε να συναντήσουν το ΔΣ της ΟΛΘ ΑΕ.
Μάταια, όμως. Η διοίκηση ήταν σύσσωμη απούσα. Ακούστηκε ότι φυγαδεύθηκαν με ταχύπλοο του λιμενικού σε παραλιακό ξενοδοχείο, όπου και υπόγραψαν την προκήρυξη του διαγωνισμού πώλησης του Σ.ΕΜΠΟ. Σαν κλέφτες κυνηγημένοι, αφοσιωμένοι εκτελεστές κυβερνητικών εντολών, αποφάσισαν την ιδιωτικοποίηση ενός ακόμη φιλέτου, ενός ακόμη ζωτικού για την τοπική κοινωνία και εθνική οικονομία κομματιού της δημόσιας περιουσίας. Μιας εμπορικής δραστηριότητας διαρκώς αναπτυσσόμενης και κερδοφόρας.
Παραδώστε το λιμάνι ολόκληρο σε πολυεθνικά κεφάλαια. Μη σας νοιάζει που θα δημιουργήσετε ένα πανίσχυρο ιδιωτικό μονοπώλιο. Μη σας νοιάζει, που τα τιμολόγια φορτοεκφόρτωσης θα αποφασίζονται με “αμιγώς ιδιωτικοοικονομικά” κριτήρια και θα επηρεαστεί τόσο το τοπικό εμπόριο και η εξαγωγική δραστηριότητα όσο και τα νοικοκυριά. Μη σας νοιάζει που θα μετατάξετε εξειδικευμένους εργαζόμενους σε άσχετες δουλειές. Μη σας νοιάζει που διαρρυγνύετε τη σχέση, κοινωνική, εργασιακή και πολιτισμική, ανάμεσα στο λιμάνι και την πόλη της Θεσσαλονίκης. Μη σας νοιάζει, που ως δημόσιοι λειτουργοί διαπράττετε έγκλημα σε βάρος του δημόσιου πλούτου. Μη σας νοιάζει που κι εσείς οι ίδιοι είστε κρίκος στην αλυσίδα απαξίωσης του δημόσιο ιστού, στο τρελό ταγκό που χορεύουν σφιχταγγαλιασμένες οι κυβερνητικές πολιτικές και οι κεφαλαιοκρατικές κερδοφάγες ορέξεις.
Φορέστε τα νεοφιλελεύθερα χαμόγελά σας και περιμένετε τον Υπουργό για τα συγχαρίκια. Από εμάς να περιμένετε μόνο σιχτηρίσματα. Εύγε, το καθήκον σας το επιτελέσατε!

Pingback: Τύπος στην ομίχλη « Meta Journalism