Το Κονάκι
Η ιστορία της Θεσσαλονίκης ξεκινά από το 314π.χ. και σταματά το 1430μ.χ. Με έναν περίεργο τρόπο ξαναξεκινά το 1912, την μέρα που μπαίνει ο στρατός ο ελληνικός σε μια πολυπολιτισμική πόλη και φτάνει μέχρι σήμερα με μερικές περιόδους επιλεκτικής αμνησίας. Σύμβολο των νεωτέρων χρόνων το Διοικητήριο. Το κτίριο που έως σήμερα 6/10 στεγάζει το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης.
Το κτίριο χτίστηκε το 1891 από τον Ιταλό Βιταλιάνο Ποζέλι (ευχαριστώ για την διόρθωση Νίκο), έναν αρχιτέκτονα που άφησε το στίγμα του στην πόλη. Αποτέλεσε την κατοικία του Τούρκου διοικητή (Βαλή) της Θεσσαλονίκης και κατόπιν το κτίριο όπου στεγαζόταν η Γενική Διοίκηση. Από το 77 και μετά μετατράπηκε σε Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης.
Η ύπαρξη και μόνο ενός καινούργιου οργανισμού εποπτείας των νέων περιοχών ήταν από μόνη της προσβλητική, όπως και η μεταφορά από Πελοπόννησο και Κρήτη δημοσίων υπαλλήλων και αστυνομικών, για τον έλεγχο των επανεκτημενων (;) περιφερειών. Τα χρόνι αμετά το ’77 το υπουργείο αποτέλεσε την έδρα του τοπικού Μακεδονάρχη που τακτοποιούσε τα τοπικά ρουσφέτια και που ποτέ δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει τους κατοίκους της περιοχής. Η κάθε κυβέρνηση τακτοποιούσε και από έναν αργόσχολο βουλευτή της εδώ για να ελέγχει την αποικία. ΣΤο μόνο που εξυπηρετούσε ήταν στο να γνωρίζουμε που θα καταλήξουν οι πορείες διαμαρτυρίας προς την εκάστοτε κυβέρνηση.
Σύμφωνα με φήμες, ο νέος πρωθυπουργός έχει σαν σκοπό στην νέα κυβέρνηση που θα ανακοινωθεί σε μερικές ώρες, να ανακοινώσει την κατάργησή του και ή την μετατροπή του σε γ.γ. Μακεδονίας-Θράκης που υπάγεται στο ΥΠ.ΕΣ. ή κατ’ άλλους την δημιουργία 2 γ.γ. του υπουργείου εσωτερικών και ανάπτυξης ή υποδομών με έδρα και σκοπό στην Μακεδονία-Θράκη.
Κατ’ αρχήν θα πρέπει, παρ’ όλες τις φωνές όλων των γελοίων “μακεδονομάχων” που βρεθήκανε στα blogs, να συγχαρούμε τον ΓΑΠ γι’ αυτή του την κίνηση. Θα πρέπει όμως να τον ψέξουμε γιατί δεν τόλμησε να το καταργήσει τελείως. Αν δημιουργηθούν τέτοιες γ.γ. και έχουν τον προσδιορισμό Μακεδονία – Θράκη, τότε οφείλει να κάνει από μια για όλες τις περιφέρειες. Εκτός και αν όπως μας είπε φίλος, ονομάσει τις γ.γ. σε γ.γ. περιφέρειας με έδρα την θεσσαλονίκη. Αυτό θα είναι καλό γύρισμα.
Σε αντίθετη περίπτωση αντιμετωπίζει την περιοχή σαν αποικία, σαν νέες χώρες…
Popularity: 11% [?]
Απ’ όσο ξέρω τον Ποζέλι τον έλεγαν Βιταλιάνο, όχι Βιτόριο.
Πές τα βρε Argos!
+1 κι από μένα.
Κατά σατανική σύμπτωση ακριβώς τα ίδια είχε γράψει και ο περιούσιος οπότε αντιγράφω το σχόλιο μου ζητώντας συγνώμη για την επανάληψη.
Βασικά το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης υπήρξε η μετονομασία της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας που ήταν η ονομασία της ελληνικής κατοχικής διοίκησης μέχρι να αποδοθεί η περιοχή επίσημα στην Ελλάδα αλλά (και αυτό είναι ενδιαφέρον) και αργότερα. Μάλιστα ο Γενικός Διοικητής μπήκε στο υπουργικό συμβούλιο την δεκαετία του ΄30 επί Μεταξά, (ή λίγο νωρίτερα αν δεν κάνω λάθος), με ακριβώς αυτό τον τίτλο – όχι Υπουργός αλλά Γενικός Διοικητής. Γεγονός που εξηγεί και τις πρωτοβουλίες του Σιμωνίδη κατά την Κατοχή αλλά αυτό είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο.
Επίσης πίσω αριστερά στην παλιά φωτογραφία μπορεί να δει κανείς το Σαατλί τζαμί (με το ρολόι δηλαδή) που έπεσε θύμα του “εξελληνισμού” της πόλης. Και ένα trivia: o mayor rishon μου έλεγε οτι το Κονάκι διαχρονικά υπήρξε μια αιμορουφήχτρα των φορολογούμενων. Αντιγράφω από το μειλ κάνοντας τον έξυπνο λαογράφο με αλλουνού κόλυβα:
“Αφού σκέψου οτι για να πληρώσει ο τοπικός πασάς το διάκοσμο του Διοικητηρίου είχε υποχρεώσει όσους το επισκέπτονταν για δουλειά να καθαρίζουν τα παπούτσια στους κρατικούς λούστρους που περίμεναν στην είσοδο και απέδιδαν τις ημερήσιες εισπράξεις κάθε βράδυ σε αντάλλαγμα του μισθού! Ετσι αγοράσθηκαν τα χαλιά και πληρώθηκαν τα αυγά του Ποζέλι”
Τα αυγά του Ποζέλι που αναφέρθηκαν είναι η περίφημη ιστορία οτι ο Ποζέλι έριξε 10/20.000 αυγά στα θεμέλια για να δέσουν καλύτερα. Αγνοώ αν αποτελεί περιαστικό μύθο ή το ξέρει από κάπου.
.
Επίσης ο Ηλίας Πετρόπουλος ήταν αυτός που είχε πει, ορθά, οτι κουμάντο στην πόλη έκαναν η Κρητική Αδελφότητα, ο Σύλλογος Κολοκοτρώνη και αργότερα η λέσχη Εύξεινου Πόντου – καμμία από αυτές έχοντας όποια ιστορική σχέση με την πόλη που ίσως εξηγεί και την κατάντια της. Πάντως αληθεύει οτι οι παλαιοελλαδίτες αντιμετώπιζαν ως ιθαγενείς τους μακεδόνες και πέρασαν δεκαετίες μέχρι να τους επιτραπεί να εισέλθουν στον κρατικό μηχανισμό, ενώ ακόμα και τότε τα πάντα περνούσαν από Αθήνα. Από τα λίγα πράγματα που η όποια γκρίνια των σαλονικέων είναι απόλυτα δικαιολογημένη.