Η δύναμη των ονομάτων και η αδυναμία των ανθρώπων
Δεν είναι να λείψει κανείς από την πόλη, να ξεχάσει το χάλι της, να ξεφύγει, τότε θα γίνουν όλα. Θα αλλάξουν όνομα τους δρόμους, θα το γράψουν με μια μέρα καθυστέρηση στις εφημερίδες και θα έρθουν μετά και τα “νέα μέσα” για να το αναπαράγουν σαν κύρια είδηση με καθυστέρηση, μετά τις εφημερίδες.
Ο Δήμαρχος που μας αξίζει, για λόγους, που όπως λέει η εφημερίδα “Μακεδονία” (που κυκλοφορεί από το πρωί και που ως τις 11:30 έχει ανεβάσει και την ύλη της στο site της) και αναπαράγει το μεσημέρι της ίδιας μέρας (16:22) στο TVXS η ομάδα Laou Laou, επιβεβαιώνοντας το όνομά της, έχουν να κάνουν με πολιτικές δουλείες του δημάρχου. Η αλήθεια είναι ότι πρώτη φορά βλέπω πολιτικές δουλείες με καθυστέρηση 11 χρόνων…
Για την ουσία. Οι δρόμοι αλλάζουν πάντα ανάλογα με τι τους φωτίσει στο δημαρχείο. Έτσι η Κονίτσης έγινε Λαμπράκη, βλέπεις η Βενιζέλου δεν γινόταν να μετονομαστεί, γιατί έτσι όλοι θα ξέρανε τι είναι το περίεργο μνημείο με τα χέρια υψωμένα προς τον ουρανό. Η Ανθέων μετονομάστηκε σε Γ. Παπανδρέου, καταργώντας την μνήμη που ήθελε αυτόν τον δρόμο γεμάτο με σπίτια με δένδρα και ανθισμένους κήπους. Βλέπετε η Ανθέων έχει μόνο πολυκατοικίες, δεν ταίριαζε το όνομά της.
Το Γενί Τζαμί, οι ντονμέδες της Θεσσαλονίκης, πρέπει να ξεχαστούν, έστω και με την αλλαγή της ονομασίας. Διαβάζω στο κομμάτι της “Μακεδονίας”, που τουλάχιστον μίλησε και με καναδυό ανθρώπους,
Βλέπω λοιπόν ότι το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό. Αν ερχόταν ο Νικόλαος Δίγκας Χαρδαλιάς και τους τα έχωνε, δεν θα υπήρχε κανένα θέμα. Βλέπετε κανένας δεν ξέρει την ιστορία της πόλης, ούτε θέλει να την μάθει. Από την “Μακεδονία” δεν μαθαίνουμε τίποτα ούτε για την παλιά ονομασία αλλά ούτε και για την νέα, πέρα από το ότι ο κ. Χαρδαλιάς ήταν διευθυντής του Διδασκαλείου Αρρένων Θεσσαλονίκης. Από το TVXS και τους σαλονικιούς Laou Laou μαθαίνουμε ότι και από την “Μακεδονία” με δυο προσθήκες:
Ένα video τύπου slide show με εικόνες από τις πινακίδες του δρόμου αλλά και από το Γενί Τζαμί, και
Ένα εξωτερικό link στην μοναδική πηγή που μπορέσανε να βρούνε (ίσως γιατί είναι η πρώτη στο google search με keywords “Γενί Τζαμί”)
Μερικά link για τον κ. Χαρδαλιά (τον διευθυντή ) αλλά και το διδασκαλείο Αρρένων μπορείτε με λίγο ψάξιμο στο Internet να βρείτε :
Εδώ – στην “Μακεδονία”, στις αθλητικές σελίδες, βλέπετε το αθλητικό τμήμα είναι ανεξάρτητο από τα άλλα γι’ αυτό και δεν τα συνδέσανε… Ο κ. Χαρδαλιάς ιδρυτικό μέλος του Ηρακλή στο νούμερο 155
Εδώ – Όπου αναφέρεται σαν καθηγητής του Β’ Γυμνασίου Θεσσαλονίκης. Προσέξτε στο τέλος του κειμένου η μικρή αναφορά στον Χαρίση Παπαμάρκου, επίσης διευθυντή του Διδασκαλείου Αρρένων.
Εδώ – μια αναφορά στο αρχείο του Διδασκαλείου που παρέλαβε το Παιδαγωγικό του ΑΠΘ
Εδώ – από επιστημονικό συνέδριο όπου η αναφορά που γίνεται στο Διδασκαλείο είναι η ακόλουθη
Προσέξτε ότι άλλος αναφέρεται σαν πιο σημαντικός στην ιστορία του Διδασκαλείου (τα bold δικά μου)
Εδώ – μικρή αναφορά στους Ντονμέδες και το Γενί Τζαμί, αλλά ενδιαφέρουσα σε σχέση με τα υπόλοιπα που γράφει.
Εδώ – μικρή αναφορά για το πότε ξεκίνησει να λειτουργεί σαν μουσείο το Γενί τζαμί
Αν ψάξετε θα βρείτε πολλά περισσότερα. Ένα πράγμα που δεν μας είπαν όμως έιναι που ήταν το Διδασκαλείο Αρρένων. Εικάζω, λόγω του δρόμου, ότι ήταν εκεί που στεγαζόταν μέχρι και την δεκαετία του ’80 η παιδαγωγική ακαδημία της Θεσσαλονίκης. Απέναντι από το Γενί Τζαμί. Αλήθεια στα πλάνα του video, δεν χωρούσε ένα πλάνο του Διδασκαλείου;
2 Responses to Η δύναμη των ονομάτων και η αδυναμία των ανθρώπων