“Τα Ιδεοκύματα διαβάζουν Ιδεοκύματα”

Πήγα από περιέργεια. Δεν τους ήξερα. Έτυχε να τους απαντήσω σε κάποια από τις μεταμεσονύκτιες περιπλανήσεις μου στον παγκόσμιο ιστό, με μόνο μου οδηγό τη διαφορά δυναμικού της ροής των ηλεκτρονίων στη διαδικτυακή τους πρόσκληση. Η ώρα 7 το απόγευμα στο καφέ-μπαρ “Έντεχνο”. Κάθισα σε μια θέση στο βάθος. Δεν ήξερα τι να περιμένω…

Ο λόγος για ένα δρώμενο με Ποίηση και Μουσική που οργανώθηκε και παρουσιάστηκε από τη λογοτεχνική ομάδα “Ιδεοκύματα”. Μια ομάδα που ιδρύθηκε το Μάρτιο του 2004 στη Θεσσαλονίκη με κοινό σκοπό να αγκαλιάσει υπό τη στέγη της τις δημιουργικές ανησυχίες των μελών της. Με πολλά ενεργά μέλη και δραστηριότητες που άπτονται πολλών θεματικών ομάδων, από το 2000 διοργανώνει και συμμετέχει σε εκδηλώσεις λόγου. Όσοι επιθυμούν να μοιραστούν μαζί τους “σκέψεις, στίχους και όνειρα” θα βρουν την πόρτα της ομάδας ανοικτή.

…Μετά από κάποια (αναπόφευκτα) τεχνικά προβλήματα ξεκίνησε η εκδήλωση με μια σύντομη εισαγωγή της Δρος Μαρίνας Κοκκινίδου. Μια απλή περιγραφή της ομάδας, οι στόχοι της, οι εκδηλώσεις, οι δραστηριότητές της, έδωσαν ξεκάθαρα το στίγμα των Ιδεοκυμάτων, ενώ μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η αισιοδοξία του επιλόγου: “η Ποίηση δεν είναι νεκρή. Παρά την πολεμική που δέχεται, παρά τις επικρίσεις και την περιφρόνηση, ανθίσταται και είναι πάντα επίκαιρη και σύγχρονη”. Αμέσως μετά ξεκίνησε η ανάγνωση ποιημάτων-δημιουργιών μελών της ομάδας. Το δρώμενο ακολούθησε το μοτίβο ανάγνωσης μερικών ποιημάτων πλαισιωμένων από ζωντανές μουσικές εκτελέσεις. Διαβάστηκαν 40 ποιήματα, τα περισσότερα σύντομα, εις τρόπον ώστε να μην κουράζεται ο ακροατής. Η μουσική επιμέλεια ήταν αποκλειστικά της ομάδας, με το σχήμα να περιλαμβάνει βιολί, φυσαρμόνικα, κιθάρα, μπουζούκι και διάφορες φωνές. Πολλά από τα τραγούδια ήταν δημιουργίες (στίχοι και μουσική) της ομάδας, ενώ άλλα γνωστές επιτυχίες από τον έντεχνο χώρο. Τόσο οι ανδρικές όσο και η γυναικεία φωνή, ήταν μεστές και καλοδουλεμένες.

Δε μου άρεσαν όλα τα ποιήματα που απαγγέλθηκαν. Είχε όμως κάτι απίστευτα διαμάντια, να “πέφτουν” σε ανύποπτο χρόνο και να σε κάνουν να ταυτίζεσαι τόσο απόλυτα μαζί τους, που να αφήνουν μια υπέροχη αίσθηση. Για μια ακόμα φορά απεδείχθει ότι τα πιο όμορφα συναισθήματα, οι πιο έντονες εικόνες, δίνονται με απλές λέξεις και μικρά σχήματα. Η θεματολογία ευρεία: οικολογία, πολιτική, έρωτας, διαπροσωπικές σχέσεις, εσωτερικές αναζητήσεις της ψυχής, παγκοσμιότητα του ανθρώπου. Περιγραφές απρόσμενες και βαθιές. Ευχάριστη έκπληξη μια αλληλουχία ποιημάτων που ο τελευταίος στίχος περιείχε λέξη-κλειδί με την οποία ξεκινούσε το επόμενο (διαφορετικό θεματικά) ποίημα, κάτι σαν spoiler δηλαδή. Ευρείες από πλευράς απόδοσης ήταν και οι απαγγελίες των ποιημάτων. Πιστεύω όμως ότι αυτές του κ.Μουχλιανίτη ήταν απολαυστικές.

Με χροιά βαρύτονου και θεατρικώς χρωματισμένη, η φωνή του σε καθήλωνε από την πρώτη λέξη. Το δε έργο του “Δοκίμιο για την ποίηση” ουσιαστικά ήταν μια πρόωρη άνοιξη, ένα αυθάδες κάλεσμα επαναστατικό, σε μια ανάγκη εξωστρέφειας της ποίησης και ανάληψης ενεργού ρόλου στη σύγχρονη εποχή. Δε θα συμφωνήσω μόνο σε ένα σημείο. Η ποίηση είναι και εσωστρεφής, ίσως στο μεγαλύτερο ποσοστό της. Αυτή η έντονη ανάγκη του ποιητή πηγάζει εν πολλοίς από την διαρκή αγωνία του να ισορροπήσει πρώτα τις αντίρροπες δυνάμεις μέσα του. Η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος εγγυάται την εξωστρέφεια και την αισιοδοξία της ποίησής του. Βιαστικές σκέψεις που γεννήθηκαν εκεί, ανάμεσα στην πάλη των στίχων με τις δίνες της ψυχής…

Πολλά συγχαρητήρια αξίζουν στην ομάδα “Ιδεοκύματα” για το δρώμενο. Μιάμιση ώρα μετά και ήμουν έτοιμος να καθήσω άλλο τόσο…Επόμενο ραντεβού στις 26 Μαΐου 2008, στις 8.00 μ.μ. στο ίδιο μέρος: “Απόψε ταξιδεύουμε…” Αυτή τη φορά υπό την αιγίδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και της επιτροπής της φοιτητικής εβδομάδας 2008.