Μήπως ήρθε η ώρα για δράση;

Είναι κάλο να ακούγονται απόψεις για το θέμα και κραυγές αγωνίας για το αν θα καταντήσουν όλες αυτές οι εκτάσεις τσιμέντo, αλλά αρκεί αυτό; Δεν θα επικεντρωθώ μόνο στο Καρατάσιου αλλά σε όλα τα στρατόπεδα της πόλης μας, τα οποία εδώ και χρόνια μένουν ανεκμετάλλευτα, ερημωμένα και απόμακρα από την ζωή μας, από την καθημερινότητα μας. Μήπως όμως οι εξελίξεις στο Καρατάσιου είναι ο πρόδρομος για το τι θα επακολουθήσει και για τα άλλα στρατόπεδα;
Πιστεύω ότι όλοι μας αυτό που επιθυμούμε είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής στην πόλη μας’ όλοι, είτε κατοικούμε ανατολικά είτε δυτικά. Επιπλέον πιστεύω ότι αυτή η βελτίωση της ποιότητας ζωής μπορεί μόνο να έρθει με αλλαγή της υπάρχουσας νοοτροπίας και την πλήρη εκμετάλλευση των ευκαιριών που παρουσιάζονται στην πόλη μας. Ναι, είναι χρυσή ευκαιρία το ότι αποδεσμεύτηκαν -όχι ακόμα όλα- τόσα στρατόπεδα τα οποία βρίσκονται μέσα στον αστικό ιστό της πόλης. Ναι, είναι χρυσή ευκαιρία το ότι η ΔΕΘ θα μετεγκασταθεί εκτός κέντρου και στην θέση της θα δημιουργηθεί ένα μητροπολιτικό πάρκο… Χρυσή Ευκαιρία για περισσότερο πράσινο στην ζωή μας…
Βέβαια, μπορούμε να μην δώσουμε σημασία σε όλα αυτά τα σημάδια των καιρών και να ακολουθήσουμε το μοτίβο των προηγούμενων χρόνων: το μοτίβο του γκρι, του τσιμέντου και της πυκνοκατοίκησης. Το μοντέλο που οδήγησε την Θεσσαλονίκη στην πρώτη θέση της Ευρωπαϊκής κατάταξης ως η πόλη με την μικρότερη αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο. Η επιλογή είναι δική μας και μόνο δική μας. Αν χάθουν τα στρατόπεδα η κατάσταση θα είναι μη αναστρέψιμη. Αν χαθεί αυτή η ευκαιρία, χάθηκε και η Θεσσαλονίκη.
Πιστεύω λοιπόν ότι ίσως ήρθε η ώρα η blogoσφαιρα της Θεσσαλονίκης να δείξει την δύναμη που έχει. Να δείξει το κοινωνικό και οικολογικό της πρόσωπο και να δείξει ότι υπάρχει και είναι εδώ, έτοιμη να διεκδικήσει αυτό που έπρεπε να διεκδικούν όλοι οι Θεσσαλονικείς…
Ξέρω ότι η προσπάθεια αν δεν γίνει οργανωμένα μπορεί να καταλήξει σε αποτυχία, γι’ αυτό και δεν προτείνω ενέργειες που θα μπορούσε να κάνει η «παρέα των blog από την Θεσσαλονίκη»… Σε αυτήν την φάση ίσως πρέπει να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας, ίσως είναι η στιγμή για να δούμε αν είμαστε έτοιμοι να κάνουμε κάτι παραπάνω από το να συζητάμε και να εκφράζουμε τις απόψεις μας για τα στρατόπεδα της Θεσσαλονίκης. Περιμένω λοιπόν να δώ αν υπάρχει η διάθεση από όλους εμάς για κάτι παραπάνω. Εγώ πάντως δηλώνω παρών…
Popularity: 5% [?]
Trackbacks/Pingbacks
- Έλα κι εσύ στον κύκλο μας (Non-Linear Complexity) - [...] Μήπως ήρθε η ώρα για δράση; (thess.gr, 29/9/08) [...]













Κι εγώ είμαι μέσα, αλλά …σε τι ακριβώς;
Μια συνάντηση όχι των μπλόγκερ αλλά που θα “διαφημιστεί” από τα μπλογκ της Θεσσαλονίκης νομίζω ότι θα βοηθούσε πολύ.
Kαι εγώ προς αυτήν την κατεύθυνση σκεφτόμουνα να το δούμε…
Μαζί με άλλες οργανώσεις που υπάρχουν στη Θεσσαλονίκη όπως οικολογικές, ποδηλατικές, την ένωση πέζων,σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων της περιοχής, σχολεία κ.α. να δοργανωθεί μια συνάντηση στο χώρο ενός στρατοπέδου,να μοιραστούν ενημερωτικά φυλλάδια, για την κατάσταση των στρατοπέδων στην Θεσσαλονίκη,ίσως να μαζευτούν υπογράφες και διάφορα άλλες εκδηλώσεις
Κάπως έτσι το βλέπω …
count me in!
Πολύ καλή κίνηση..count me in too!
Γεια σου Αστέρη,Σ΄’ευχαριστούμε για τη γρήγορη και ευγενική σου απάντηση-ανταπόκριση στο χθεσινό μάθημα.
Εγώ προσωπικά ενδιαφέρομαι για δράσεις και ιδέες για το περιβάλλον.Οι μικροί μαθητές θέλουν ενθάρρυνση για δράση. Αρκεί να είναι καλοοργανωμένη και σοβαρή.
Θα είμαστε σ’επαφή.
Πρός το παρόν χαιρετώ
Ολγα Απανωμεριτάκη
Υπεύθυνη περιβαλλοντικής εκπαίδευσης πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης΄
Καλησπέρα Όλγα, ετοιμάζω τώρα μιά ανακεφαλαίωση του μαθήματος στο blog μου. Χάρηκα για την γνωριμία με όλους σας, για την παραγωγική επικοινωνία στην τάξη, όπως και για την ευκαιρία να παρουσιάσω κάποιες σημαντικές δυνατότητες των νέων μέσων για την περιβαλλοντική εκπαίδευση, ενημέρωση και συντονισμό δράσεων. Η ελληνική μπλογκόσφαιρα βρίθει δράσεων από ενεργούς πολίτες για περιβαλλοντικά ζητήματα, κι είναι παρήγορο που έχει αρχίσει τα τελευταία χρόνια να ευαισθητοποιείται και να αξιοποιεί τα μέσα αυτά η κοινότητα των εκπαιδευτικών, γιατί η δουλειά που πρέπει να γίνει στην περιβαλλοντική εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση είναι πολλή κι επείγουσα.